ପିଭି ସିନ୍ଧୁଙ୍କ ବ୍ୟାଡମିଣ୍ଟନ୍ କ୍ୟାରିୟରର ଏହି ପର୍ଯ୍ୟାୟ କେବଳ ଟିକି ରହିବାର ଲଢ଼େଇ ନୁହେଁ, ବରଂ ନିଜକୁ ପୁଣିଥରେ ଗଢ଼ିବାର ଏକ ପ୍ରକ୍ରିୟା। ୩୧ ବର୍ଷୀୟ ଭାରତୀୟ ତାରକା ଦିଲ୍ଲୀରେ ଚାଲିଥିବା BWF ବିଶ୍ୱ ଚାମ୍ପିଅନସିପରେ ପଦକ ଜିତିପାରିନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କ ଶାରୀରିକ ସ୍ଥିତି ଓ ଖେଳରେ ଅନେକ ସକାରାତ୍ମକ ସଙ୍କେତ ଦେଖାଯାଉଛି।

ପ୍ରି-କ୍ୱାର୍ଟର ଫାଇନାଲରେ ଚୀନ୍ର ତୃତୀୟ ସିଡ୍ ୱାଙ୍ଗ୍ ଜି ୟିଙ୍କଠାରୁ ୨୧-୧୧, ୧୫-୨୧, ୨୧-୧୭ରେ ପରାଜିତ ହୋଇ ସିନ୍ଧୁଙ୍କ ବିଶ୍ୱ ଚାମ୍ପିଅନସିପ୍ ପଦକ ଅଭିଯାନ ଶେଷ ହୋଇଥିଲା। ତଥାପି ୮୮ ମିନିଟର ମ୍ୟାଚ୍ ପରେ ସେ ଶାରୀରିକ ଭାବେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କ୍ଲାନ୍ତ ଦେଖାଯାଇନଥିଲେ। ଏହା ତାଙ୍କ ଫିଟନେସ୍ ଉନ୍ନତିର ଏକ ବଡ଼ ସଙ୍କେତ।

୨୦୨୨ କମନୱେଲ୍ଥ ଗେମ୍ସ ପରେ ବାମ ପାଦରେ ଷ୍ଟ୍ରେସ୍ ଫ୍ରାକ୍ଚର ତାଙ୍କ କ୍ୟାରିୟରରେ ବଡ଼ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା। ୨୦୨୫ରେ ପାଦ ଓ ହାମ୍ଷ୍ଟ୍ରିଙ୍ଗ୍ ସମସ୍ୟା ଯୋଗୁଁ ସେ ଅକ୍ଟୋବରରେ ନିଜ ସିଜନ୍ ଆଗୁଆ ଶେଷ କରିଥିଲେ। ଏହା ପରେ ହିଁ ତାଙ୍କ ଟିମ୍ ତାଙ୍କ ଟ୍ରେନିଂ ଓ ରିକଭରି ପ୍ରଣାଳୀକୁ ନୂଆ ଭାବରେ ଗଢ଼ିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲା।

ସିନ୍ଧୁଙ୍କ ପରଫର୍ମାନ୍ସ ଟିମ୍ର ମୁଖ୍ୟ ୱେନ୍ ଲମ୍ବାର୍ଡ ଏହି ପଦ୍ଧତିକୁ ‘ରିଭର୍ସ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ’ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି। ପ୍ରଥମେ କୋର୍ଟରେ ସିନ୍ଧୁଙ୍କୁ କ’ଣ ଆବଶ୍ୟକ, ତାହା ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଉଛି ଏବଂ ପରେ ଟ୍ରେନିଂ, ନିଦ୍ରା, ପୋଷଣ, ଫିଜିଓଥେରାପି ଓ ଷ୍ଟ୍ରେନ୍ଥ-କଣ୍ଡିସନିଂକୁ ସେହି ଅନୁସାରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଉଛି।

ଏଥିରେ ଡାଟାର ଭୂମିକା ମଧ୍ୟ ବଢ଼ିଛି। ଇନ୍ଡୋର ବ୍ୟାଡମିଣ୍ଟନ୍ରେ ପାରମ୍ପରିକ GPS ବ୍ୟବହାର କରିବା କଷ୍ଟକର ହୋଇଥିବାରୁ ସିନ୍ଧୁଙ୍କ ଟିମ୍ ଏକ ଆକ୍ସେଲେରୋମିଟର୍ ଆଧାରିତ ମୁଭମେଣ୍ଟ ସିଷ୍ଟମ୍ରେ ତାଙ୍କ ଦୌଡ଼, ଦିଗ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଓ ମୁଭମେଣ୍ଟର ତୀବ୍ରତା ମାପୁଛି। ଜାପାନ୍ ଓପନ୍ର ଏକ ମ୍ୟାଚ୍ରେ ସେ ପ୍ରାୟ୪.୧ କିଲୋମିଟରଦୂରତା କଭର୍ କରିଥିବା ଡାଟା ମଧ୍ୟ ଟିମ୍କୁ ଟ୍ରେନିଂ ଲୋଡ୍ ବୁଝିବାରେ ସହାୟତା କରିଛି।

ରିକଭରିକୁ ମଧ୍ୟ ଟ୍ରେନିଂର ଏକ ଅଂଶ ଭାବେ ନିଆଯାଉଛି। ସିନ୍ଧୁଙ୍କ ଟିମ୍ ୨୪ ଘଣ୍ଟା ମଧ୍ୟରେ ମୋଟ ପ୍ରାୟ ୧୦ ଘଣ୍ଟାର ଗୁଣାତ୍ମକ ନିଦ୍ରା ପାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି। ଆବଶ୍ୟକ ହେଲେ ରାତିର ନିଦ୍ରା ସହ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟର ନ୍ୟାପ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଯୋଡ଼ାଯାଉଛି।

୨୦୨୬ରେ ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନର ଫଳ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଛି। ଜୁଲାଇରେ ସିନ୍ଧୁ ଜାପାନ୍ ଓପନ୍ ଜିତି ଏହି ଟୁର୍ଣ୍ଣାମେଣ୍ଟ ଜିତିବାରେ ପ୍ରଥମ ଭାରତୀୟ ହୋଇଥିଲେ। ଫାଇନାଲରେ ସେ ବିଶ୍ୱ ଚାମ୍ପିଅନ୍ ଆକାନେ ୟାମାଗୁଚିଙ୍କୁ ୨୧-୧୭, ୨୧-୧୭ରେ ହରାଇଥିଲେ। ପ୍ରାୟ ଦୁଇ ବର୍ଷ ପରେ ଏହା ତାଙ୍କ ପ୍ରଥମ ବଡ଼ ଟାଇଟଲ୍ ଥିଲା।

ସିନ୍ଧୁଙ୍କ ଖେଳରେ ମଧ୍ୟ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆସିଛି। ତାଙ୍କ ପାରମ୍ପରିକ ରିୟର୍-କୋର୍ଟ ଆଟାକ୍ ସହ ଲମ୍ବା ରାଲି, ନେଟ୍ ପ୍ଲେ ଓ ଡ୍ରପ୍ ଶଟ୍ର ବ୍ୟବହାର ବଢ଼ିଛି। ଅର୍ଥାତ୍ ସେ ପୂର୍ବଭଳି କେବଳ ଶକ୍ତି ଉପରେ ନିର୍ଭର କରୁନାହାନ୍ତି; ଅଭିଜ୍ଞତା ଓ ସ୍ମାର୍ଟ ଶଟ୍ ଚୟନକୁ ମଧ୍ୟ ଖେଳରେ ବ୍ୟବହାର କରୁଛନ୍ତି।

ସିନ୍ଧୁଙ୍କ ଟିମ୍ Whoop ସହିତ Temple ଭଳି ୱେରେବଲ୍ ଟେକ୍ନୋଲୋଜିର ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରୁଛି। ହାର୍ଟ ରେଟ୍, ହାର୍ଟ-ରେଟ୍ ଭାରିଏବିଲିଟି ଓ ଶରୀରର ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଲୋଡ୍ ସମ୍ପର୍କିତ ତଥ୍ୟ ଆଧାରରେ ଟ୍ରେନିଂ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଆଯାଉଛି।

ଲମ୍ବାର୍ଡଙ୍କ ମତରେ, ସିନ୍ଧୁଙ୍କ ପାଇଁ ବୟସ ମୁଖ୍ୟ ବିଷୟ ନୁହେଁ। ଖେଳ ପ୍ରତି ତାଙ୍କ ଆଗ୍ରହ, ଟିମ୍ର ପରାମର୍ଶ ଗ୍ରହଣ କରିବାର ମନୋଭାବ ଓ ନିଜ ଶରୀରକୁ ବୁଝିବାର ଅଭିଜ୍ଞତା ତାଙ୍କୁ ଆଗକୁ ନେଇପାରେ।

୨୦୨୭ ଜାନୁଆରୀରୁ ବ୍ୟାଡମିଣ୍ଟନ୍ର ନୂଆ ୧୫-ପଏଣ୍ଟ୍ ଫର୍ମାଟ୍ ଲାଗୁ ହେବାକୁ ଥିବାରୁ ସିନ୍ଧୁଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏକ ନୂଆ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ଆସିବ। ତାଙ୍କ ଟିମ୍ ଏବେ ଯେଉଁ ସ୍ମାର୍ଟ ଟ୍ରେନିଂ, ରିକଭରି ଓ ଡାଟା-ଆଧାରିତ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରୁଛି, ତାହା ଆଗାମୀ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ସିନ୍ଧୁଙ୍କୁ ଆହୁରି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ କରିପାରେ।