ଓଡ଼ିଶାର ଅନେକ ଅଞ୍ଚଳରେ ରୋଜଗାର ଅଭାବ ଯୋଗୁଁ ପ୍ରବାସ ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି ଏକ ବଡ଼ ସମସ୍ୟା ହୋଇରହିଛି। ବିଶେଷକରି ନବରଙ୍ଗପୁର ଜିଲ୍ଲାର ହଜାର ହଜାର ପରିବାରର ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳା ରୋଜଗାର ପାଇଁ ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ, କେରଳ ଓ ତାମିଲନାଡୁ ଭଳି ରାଜ୍ୟକୁ ଯାଇଥାନ୍ତି। ଏବେ ଜଣେ ଯୁବ ଉଦ୍ୟୋଗୀଙ୍କ ପ୍ରୟାସ ଏହି ଚିତ୍ରକୁ ବଦଳାଇବାର ଆଶା ସୃଷ୍ଟି କରିଛି।

ନନ୍ଦାହାଣ୍ଡି ବ୍ଲକ ଖୁଣ୍ଟିଆ ଗାଁର ଉଦ୍ୟୋଗୀ କୃଷ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ନାୟକ ୨୦୨୧ ମସିହାରେ ଏକ ବାୟୋ-ଫର୍ଟିଲାଇଜର ଉତ୍ପାଦନ ୟୁନିଟ୍ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ଏହି ୟୁନିଟ୍ ଏବେ ୩୦୦ରୁ ଅଧିକ ଲୋକଙ୍କୁ ରୋଜଗାର ସୁଯୋଗ ଦେଇଛି। ଏଥିରେ ଅନେକ ପୂର୍ବତନ ପ୍ରବାସୀ ଶ୍ରମିକ ମଧ୍ୟ ରହିଛନ୍ତି।

କୃଷ୍ଣଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅନୁସାରେ, ପ୍ରାୟ ୧୦୦ ଜଣ ସିଧାସଳଖ ଭାବେ ତାଙ୍କ କାରଖାନାରେ କାମ କରୁଥିବା ବେଳେ ୨୦୦ରୁ ଅଧିକ ଲୋକ ବଜାର ସହ ଜଡ଼ିତ ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟ ମାଧ୍ୟମରେ ରୋଜଗାର ପାଉଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ମତରେ, ଲୋକମାନେ ଆର୍ଥିକ ଭାବେ ସ୍ୱାବଲମ୍ବୀ ହୋଇ ନିଜ ପରିବାରକୁ ସହାୟତା କରୁଥିବା ଦେଖିବା ହିଁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ସନ୍ତୋଷ।

ଏହି ପଦକ୍ଷେପରେ କ୍ଷୀରମଣୀ ହରିଜନଙ୍କ ଭଳି ଅନେକଙ୍କ ଜୀବନରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆସିଛି। ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ହରାଇବା ପରେ ସେ ପୂର୍ବରୁ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ କାମ ପାଇଁ ଯାଉଥିଲେ। ଏବେ ସେ ଘର ପାଖରେ ରହି ସ୍ଥାୟୀ ରୋଜଗାର କରିପାରୁଛନ୍ତି। ସେହିପରି ଅର୍ଜୁନ ବୈପାରୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପରିବାର ପାଇଁ ରୋଜଗାର ଖୋଜି ଓଡ଼ିଶା ବାହାରକୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼ୁନାହିଁ। ବଲାଙ୍ଗୀରର ଏନ୍‌. ସୁପ୍ରିୟା ମଧ୍ୟ ନିଜ ବିଧବା ମା’ ଓ ସାନ ଭଉଣୀଙ୍କ ଯତ୍ନ ନେବା ସହ ରୋଜଗାର କରିପାରୁଛନ୍ତି।

କେବଳ ରୋଜଗାର ସୃଷ୍ଟି ନୁହେଁ, କୃଷ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଜୈବିକ ଚାଷକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ଦେଉଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ବାୟୋ-ଫର୍ଟିଲାଇଜର ମାଟିର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଉର୍ବରତା ବୃଦ୍ଧିରେ ସହାୟକ ହେଉଥିବା କୃଷି ବିଭାଗର ଅଧିକାରୀ ସୁଧୀର ବେହେରା କହିଛନ୍ତି।

ନିଜେ ମଧ୍ୟ କୃଷ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଆମ୍ବ, କଦଳୀ, ହଳଦୀ, ଅମୃତଭଣ୍ଡା ଓ ଲେମନଗ୍ରାସ୍ ଚାଷ କରୁଛନ୍ତି। ଏଥିସହ ମାଛ ଚାଷ ମଧ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି। ଏଭଳି ଭାବେ ରୋଜଗାର ସୃଷ୍ଟି ସହ ସ୍ଥାୟୀ ଓ ପରିବେଶ ଅନୁକୂଳ କୃଷିର ଏକ ଉଦାହରଣ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି।

ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଚାକିରି, ରହିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ ସମ୍ମାନଜନକ କାର୍ଯ୍ୟ ପରିବେଶ ଯୋଗାଇ କୃଷ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପ୍ରମାଣ କରୁଛନ୍ତି ଯେ ନିଜ ଅଞ୍ଚଳରେ ହିଁ ବିକାଶର ନୂଆ ରାସ୍ତା ଖୋଲାଯାଇପାରେ। ତାଙ୍କ ପ୍ରୟାସ ଓଡ଼ିଶାରେ ପ୍ରବାସ ହ୍ରାସ କରି ସ୍ୱାବଲମ୍ବୀ ଗାଁ ଗଠନର ଏକ ପ୍ରେରଣାଦାୟକ ଉଦାହରଣ ପାଲଟିଛି।