୨୦୦୪ ଲୋକସଭା ନିର୍ବାଚନ ପରେ ଡ଼. ମନମୋହନ ସିଂହଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ୟୁପିଏ ସରକାର ଗଠିତ ହୋଇଥିଲା। ‘ଇଣ୍ଡିଆ ଶାଇନିଂ’ ଅଭିଯାନ ସତ୍ତ୍ୱେ ଏନଡିଏ ସରକାର ପରାଜିତ ହେବା ପରେ ଦେଶର ରାଜନୈତିକ ପରିଦୃଶ୍ୟରେ ଏକ ବଡ଼ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆସିଥିଲା। ତେବେ ମନମୋହନ ସରକାରର ଦୁଇଟି କାର୍ଯ୍ୟକାଳ ମଧ୍ୟରେ ବିଭିନ୍ନ କାରଣରୁ ପ୍ରାୟ ୩୦ ଜଣ କେନ୍ଦ୍ରମନ୍ତ୍ରୀ ଇସ୍ତଫା ଦେଇଥିଲେ।

ପ୍ରଥମ କାର୍ଯ୍ୟକାଳ (୨୦୦୪-୨୦୦୯)ରେ କେ. ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ରାଓ, ଶିବୁ ସୋରେନ, ନଟୱର ସିଂହ, ଗୁଲାମ ନବୀ ଆଜାଦ ଓ ସୁରେଶ ପଚୌରୀ ଭଳି ନେତାମାନେ ବିଭିନ୍ନ ରାଜନୈତିକ ଓ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ କାରଣରୁ ମନ୍ତ୍ରୀପଦ ଛାଡ଼ିଥିଲେ। ୨୦୦୮ ମୁମ୍ବାଇ ଆତଙ୍କବାଦୀ ଆକ୍ରମଣ ପରେ ତତ୍କାଳୀନ ଗୃହମନ୍ତ୍ରୀ ଶିବରାଜ ପାଟିଲଙ୍କ ଇସ୍ତଫା ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଚର୍ଚ୍ଚାରେ ଥିଲା।

ଦ୍ୱିତୀୟ କାର୍ଯ୍ୟକାଳ (୨୦୦୯-୨୦୧୪)ରେ ୟୁପିଏ ସରକାରକୁ ଏକାଧିକ ଦୁର୍ନୀତି ଅଭିଯୋଗର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା। ୨ଜି ସ୍ପେକ୍ଟ୍ରମ୍ ମାମଲାରେ ଏ. ରାଜା, ଏୟାରସେଲ୍-ମ୍ୟାକ୍ସିସ୍ ମାମଲାରେ ଦୟାନିଧି ମାରନ, ରେଳ ନିଯୁକ୍ତି ଦୁର୍ନୀତି ଅଭିଯୋଗରେ ପବନ ବନସଲ ଏବଂ କୋଲଗେଟ୍ ମାମଲାରେ ଅଶ୍ୱିନୀ କୁମାରଙ୍କୁ ପଦ ଛାଡ଼ିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା।

ଏହା ବ୍ୟତୀତ, ତୃଣମୂଳ କଂଗ୍ରେସ ଓ ଡିଏମକେ ୟୁପିଏ ସରକାରରୁ ସମର୍ଥନ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରିବା ପରେ ସେମାନଙ୍କର ଏକାଧିକ କେନ୍ଦ୍ରମନ୍ତ୍ରୀ ମଧ୍ୟ ଇସ୍ତଫା ଦେଇଥିଲେ। ୨୦୧୨ରେ ପ୍ରଣବ ମୁଖାର୍ଜୀ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ପଦ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥୀ ହେବା ପରେ କେନ୍ଦ୍ରମନ୍ତ୍ରୀ ପଦରୁ ଅବସର ନେଇଥିଲେ।

ମନମୋହନ ସିଂହଙ୍କ ଶାସନକାଳରେ ହୋଇଥିବା ଏହି ଇସ୍ତଫାଗୁଡ଼ିକ ଭାରତୀୟ ରାଜନୀତିରେ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଧ୍ୟାୟ ଭାବେ ପରିଗଣିତ ହୁଏ। ଏହା କେବଳ ରାଜନୈତିକ ଘଟଣାବଳୀର ଚିତ୍ର ନୁହେଁ, ବରଂ ସେହି ସମୟର ଶାସନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ ଜନମତର ପ୍ରତିଫଳନ ମଧ୍ୟ ଅଟେ।