ଉତ୍ତରାଖଣ୍ଡରୁ ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଓ ହିମାଳୟୀ ପରିବେଶରେ ଘଟୁଥିବା ପରିବର୍ତ୍ତନର ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ଚିତ୍ର ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଛି। ଭାରତୀୟ ମଧ୍ୟ ହିମାଳୟର ଅନେକ ଗ୍ଲେସିୟର ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ପଛକୁ ହଟୁଥିବା ଏକ ନୂଆ ବୈଜ୍ଞାନିକ ସମୀକ୍ଷାରୁ ଜଣାପଡ଼ିଛି।

ଦେହରାଦୁନର UPES ଓ Wadia Institute of Himalayan Geologyର ଗବେଷକମାନେ ଏହି ସମୀକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି। ୧୫ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୦୨୬ରେ Discover Geoscienceରେ ପ୍ରକାଶିତ ଏହି ସମୀକ୍ଷାରେ ୧୯୯୦ରୁ ୨୦୨୪ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରକାଶିତ ଗବେଷଣା, ଫିଲ୍ଡ ସର୍ଭେ, ସାଟେଲାଇଟ୍ ଇମେଜ୍ ଓ DEM ତଥ୍ୟକୁ ବିଶ୍ଳେଷଣ କରାଯାଇଛି।

ଅଧ୍ୟୟନ ଅନୁସାରେ, ୨୩ଟି ପ୍ରମୁଖ ଗ୍ଲେସିୟରରେ ମୋଟ ୨୫,୬୨୧.୦୧ ମିଟର cumulative retreat ରେକର୍ଡ ହୋଇଛି। ଅର୍ଥାତ୍ ଏହି ଗ୍ଲେସିୟରଗୁଡ଼ିକର ସାମଗ୍ରିକ ପଛକୁ ହଟିବାର ଦୂରତା ପ୍ରାୟ ୨୫.୬ କିଲୋମିଟର।

ଟିହରି ଗଢ଼ୱାଲର ଖାଟଲିଙ୍ଗ ଗ୍ଲେସିୟର ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ପଛକୁ ହଟୁଥିବା ଗ୍ଲେସିୟରଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ରହିଛି। ୧୯୬୫ରୁ ୨୦୧୪ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ପ୍ରତିବର୍ଷ ହାରାହାରି ୮୮ ମିଟର ପଛକୁ ହଟିଥିବା ବେଳେ ଏହି ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରାୟ ୪.୩୪ କିଲୋମିଟର ପଛକୁ ସରିଛି। ଏହା ଫଳରେ ଗ୍ଲେସିୟରଟି ଛୋଟ ଛୋଟ ଅଂଶରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଅଧ୍ୟୟନରେ କୁହାଯାଇଛି।

ସେହିପରି ପିଣ୍ଡାରି ଗ୍ଲେସିୟରର retreat rate ପ୍ରତିବର୍ଷ ୪୫.୮ ମିଟର, ମିଲମ ଗ୍ଲେସିୟରର ୩୭.୮ ମିଟର ଏବଂ ଗଙ୍ଗୋତ୍ରୀ ଗ୍ଲେସିୟରର ପ୍ରାୟ ୨୨ ମିଟର ରହିଛି।

ତେବେ ଗ୍ଲେସିୟର ପଛକୁ ହଟିବାର କାରଣ କେବଳ ତାପମାତ୍ରା ବୃଦ୍ଧି ନୁହେଁ। ବରଫ ଉପରେ ଜମିଥିବା ପଥର ଓ ମାଟିର ମଲବା, ଗ୍ଲେସିୟରର ଉଚ୍ଚତା, ଢାଲ, ଆକାର ଏବଂ ଦିଗ ମଧ୍ୟ ଏହାର retreat rateକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରେ।

ସମୀକ୍ଷାରେ ଆହୁରି କୁହାଯାଇଛି ଯେ lake-terminating glaciersର ହାରାହାରି retreat rate ପ୍ରତିବର୍ଷ ୩୪.୯ ମିଟର, ଯେତେବେଳେ land-terminating glaciersର ହାରାହାରି retreat rate ୨୨.୫ ମିଟର। ଏହି ପାର୍ଥକ୍ୟ ଗ୍ଲେସିୟର ଓ ହ୍ରଦ ମଧ୍ୟରେ ହେଉଥିବା ice-water interaction ଏବଂ calvingର ଭୂମିକାକୁ ସୂଚାଉଛି।