ଭାରତ ମହିଳା ଏସିଆ କପ୍‌ରେ ଚାମ୍ପିୟନ୍ ହୋଇଛି। ଦୁବାଇରେ ଭାରତୀୟ ଟିମ୍ ପ୍ରତିପକ୍ଷଙ୍କ ଉପରେ ଦବଦବା ଦେଖାଇ ଟାଇଟଲ୍ ଜିତିଛି। କିନ୍ତୁ ଟ୍ରଫି ଜିତିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ଦଳର କିଛି ପୁରୁଣା ସମସ୍ୟା ପୂରାପୂରି ଦୂର ହୋଇନାହିଁ।

ଟୁର୍ଣ୍ଣାମେଣ୍ଟରେ ଭାରତ ଥାଇଲାଣ୍ଡକୁ ୯୪ ରନ୍‌ରେ ପରାସ୍ତ କରି ଅଭିଯାନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲା। ପାକିସ୍ତାନକୁ ମାତ୍ର ୫୫ ରନ୍‌ରେ ଅଲଆଉଟ୍ କରିଥିବା ବେଳେ Hong Kong China ମଧ୍ୟ ୫୬ ରନ୍‌ରେ ସୀମିତ ରହିଥିଲା। ଭାରତର ସ୍ପିନ୍ ତ୍ରିମୂର୍ତ୍ତି ଶ୍ରୀ ଚରାଣୀ, ଦୀପ୍ତି ଶର୍ମା ଓ ପ୍ରେମା ରାୱତ ପ୍ରତିପକ୍ଷ ବ୍ୟାଟରଙ୍କୁ ଚାପରେ ରଖିଥିଲେ।

ବ୍ୟାଟିଂରେ ସ୍ମୃତି ମନ୍ଧାନା ଓ ଶେଫାଳୀ ବର୍ମା ଭାରତକୁ ମଜବୁତ ଆରମ୍ଭ ଦେଇଥିଲେ। ଶେଫାଳୀ ୫ଟି ମ୍ୟାଚ୍‌ରେ ୨୩୬ ରନ୍ କରି ଟୁର୍ଣ୍ଣାମେଣ୍ଟର ସର୍ବାଧିକ ରନ୍ ସ୍କୋରର୍ ହୋଇଥିଲେ। ମନ୍ଧାନା ୨୧୩ ରନ୍ କରିଥିଲେ। ବୋଲିଂରେ ଦୀପ୍ତି ୧୪ଟି ଏବଂ ଚରାଣୀ ୧୨ଟି ୱିକେଟ୍ ନେଇଥିଲେ।

କିନ୍ତୁ ଏହି ସଫଳତା ପଛରେ କିଛି ଚିନ୍ତାର କାରଣ ମଧ୍ୟ ରହିଛି।

ନମ୍ବର-୩କୁ ନେଇ ଏବେ ବି ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ

ମନ୍ଧାନା ଓ ଶେଫାଳୀଙ୍କ ବ୍ୟାଟିଂ ଜବରଦସ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମିଡିଲ୍ ଅର୍ଡର ଆଶା ଅନୁସାରେ ପ୍ରଭାବ ପକାଇପାରିନାହିଁ। ବିଶେଷକରି ନମ୍ବର-୩ ସ୍ଥାନରେ ଜେମିମା ରୋଡ୍ରିଗ୍ସଙ୍କ ଅନୁପସ୍ଥିତି ଏକ ବଡ଼ ଶୂନ୍ୟତା ସୃଷ୍ଟି କରିଛି।

ପ୍ରତିକା ରାୱାଲଙ୍କୁ ଏହି ଭୂମିକା ଦିଆଯାଇଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଏସିଆ କପ୍‌ରେ ୪ଟି ମ୍ୟାଚ୍‌ରୁ ସେ ମାତ୍ର ୫୬ ରନ୍ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଆଭେରେଜ୍ ୧୪ ଏବଂ ଷ୍ଟ୍ରାଇକ୍ ରେଟ୍ ୯୮.୨୪ ଥିଲା। ଫାଇନାଲ୍‌ରେ ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ କାମାଲିନୀଙ୍କୁ ସୁଯୋଗ ଦିଆଯାଇଥିଲା।

ନମ୍ବର-୩ ସମସ୍ୟା ନୂଆ ନୁହେଁ। T20 World Cup ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଟିମ୍ ମ୍ୟାନେଜମେଣ୍ଟ ବିଭିନ୍ନ ବ୍ୟାଟରଙ୍କୁ ଏହି ସ୍ଥାନରେ ପରୀକ୍ଷା କରିଥିଲା। ଏସିଆ କପ୍ ଫାଇନାଲ୍‌ରେ ହରମନପ୍ରୀତ କୌର ନମ୍ବର-୩ରେ ଆସିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ୧୪ ବଲ୍‌ରୁ ମାତ୍ର ୧୪ ରନ୍ କରିଥିଲେ।

ଏହା ସହିତ ଫିନିଶିଂ ଭୂମିକା ମଧ୍ୟ ଚିନ୍ତାର ବିଷୟ। ପୂଜା ବସ୍ତ୍ରକାର, ଅମନଜୋତ କୌର ଓ କାଶଭୀ ଗୌତମ ଆହତ ଥିବାରୁ ରିଚା ଘୋଷଙ୍କ ଉପରେ ନିମ୍ନକ୍ରମରେ ବଡ଼ ଶଟ୍ ଖେଳିବାର ଦାୟିତ୍ୱ ବଢ଼ିଛି। କିନ୍ତୁ ରିଚା ଏସିଆ କପ୍‌ରେ ୫ଟି ମ୍ୟାଚ୍‌ରୁ ମାତ୍ର ୪୯ ରନ୍ କରିଥିଲେ। ଭାରତୀ ଫୁଲମାଲି ମଧ୍ୟ ୫ଟି ମ୍ୟାଚ୍‌ରେ କେବଳ ୧୭ ରନ୍ କରିଥିଲେ।

ଅର୍ଥାତ୍ ଭାରତର ଟପ୍ ଅର୍ଡର ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳତା ଏବେ ବି ବହୁତ ଅଧିକ।

ସ୍ପିନ୍ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, କିନ୍ତୁ ପେସ୍ ବୋଲିଂ?

ଦୁବାଇର ପିଚ୍ ସ୍ପିନରଙ୍କ ପାଇଁ ଅନୁକୂଳ ଥିବାରୁ ଭାରତର ସ୍ପିନରମାନେ ଚମତ୍କାର କରିଥିଲେ। ଦୀପ୍ତି ଓ ଶ୍ରୀ ଚରାଣୀଙ୍କ ସହ ପ୍ରେମା ରାୱତ ମଧ୍ୟ ଭଲ ପ୍ରଭାବ ପକାଇଥିଲେ।

ପେସ୍ ବୋଲିଂରେ ନନ୍ଦିନୀ ଶର୍ମା ୫ଟି ମ୍ୟାଚ୍‌ରେ ୭ଟି ୱିକେଟ୍ ନେଇ ଭଲ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ। କ୍ରାନ୍ତି ଗୌଡ୍ କିନ୍ତୁ ମାତ୍ର ୨ଟି ୱିକେଟ୍ ନେଇଥିଲେ। ଏହା ସହ ଅଭିଜ୍ଞ ପେସ୍ ଆଟାକ୍ ଲିଡରଙ୍କ ଅଭାବ ମଧ୍ୟ ଅନୁଭବ ହୋଇଥିଲା।

ରେଣୁକା ସିଂହ ସ୍କ୍ୱାଡ୍‌ରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏସିଆ କପ୍‌ରେ ଗୋଟିଏ ମ୍ୟାଚ୍‌ ମଧ୍ୟ ଖେଳିନଥିଲେ। ଏସିଆନ୍ ଗେମ୍ସ ପୂର୍ବରୁ ଭାରତକୁ ନୂଆ ବଲ୍‌ରେ ଶୀଘ୍ର ୱିକେଟ୍ ଦେଇପାରୁଥିବା ଜଣେ ଅଭିଜ୍ଞ ପେସରଙ୍କ ଆବଶ୍ୟକତା ଅନୁଭବ ହେଉଛି।

ଫିଲ୍ଡିଂ ଏବେ ବି ବଡ଼ ଚିନ୍ତା

ଭାରତୀୟ ଟିମ୍‌ର ଫିଲ୍ଡିଂ ମଧ୍ୟ ପୁଣିଥରେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାଇଛି। ଏସିଆ କପ୍‌ରେ ଭାରତ ୫ଟି ମ୍ୟାଚ୍‌ରେ ୧୨ଟି କ୍ୟାଚ୍ ଛାଡ଼ିଥିଲା।

T20 କ୍ରିକେଟ୍‌ରେ ଏତେ ସଂଖ୍ୟକ କ୍ୟାଚ୍ ଛାଡ଼ିବା ବଡ଼ ସମସ୍ୟା। ଏସିଆ କପ୍‌ରେ ପ୍ରତିପକ୍ଷ ଦଳଗୁଡ଼ିକ ଭାରତ ତୁଳନାରେ ଦୁର୍ବଳ ଥିବାରୁ ଏହାର ବଡ଼ ମୂଲ୍ୟ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିନଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦଳ ବିପକ୍ଷରେ ଏହି ଭୁଲ୍ ମ୍ୟାଚ୍‌ର ଫଳ ବଦଳାଇପାରେ।

ଏବେ ଭାରତୀୟ ଟିମ୍‌ର ନଜର Asian Games ଉପରେ। ଭାରତ ଏହି ଟୁର୍ଣ୍ଣାମେଣ୍ଟରେ ନିଜର ଗୋଲ୍ଡ ମେଡାଲ୍ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଫେଭରିଟ୍ ଭାବେ ପ୍ରବେଶ କରିବ।

କିନ୍ତୁ କେବଳ ଆଉ ଏକ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ଜିତିବା ଯଥେଷ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ। ଆଗାମୀ ବଡ଼ ଟୁର୍ଣ୍ଣାମେଣ୍ଟ ପୂର୍ବରୁ ବ୍ୟାଟିଂ ଅର୍ଡର, ପେସ୍ ବୋଲିଂ ଏବଂ ଫିଲ୍ଡିଂର ଦୁର୍ବଳତା ଦୂର କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।

ଏସିଆ କପ୍‌ ଭାରତକୁ ଟ୍ରଫି ଦେଇଛି, କିନ୍ତୁ ସମସ୍ୟାଗୁଡ଼ିକର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉତ୍ତର ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମିଳିନାହିଁ।