ଜଗତସିଂହପୁର: ସଫଳତା ପାଇଁ ବୟସ କେବେ ବାଧା ହୋଇପାରେ ନାହିଁ। ମନରେ ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି, ପରିଶ୍ରମ କରିବାର ଆଗ୍ରହ ଓ ଠିକ୍ ଯୋଜନା ଥିଲେ ଜୀବନର ଯେକୌଣସି ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ନୂଆ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ କରିହୁଏ। ଏହାକୁ ପ୍ରମାଣ କରିଛନ୍ତି ଓଡ଼ିଶାର ଜଗତସିଂହପୁର ଜିଲ୍ଲାର ୬୨ ବର୍ଷୀୟା ମହିଳା ଉଦ୍ୟୋଗୀ ସଞ୍ଜୁକ୍ତା ଦାସ। ମାତ୍ର ୧୦ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସେ ଆଜି ଘୁଷୁରି ପାଳନ ଓ ଦୁଗ୍ଧ ଉତ୍ପାଦନକୁ ନେଇ ଏକ ସଫଳ ବ୍ୟବସାୟ ଗଢ଼ି ତୋଳିଛନ୍ତି।

ତାଙ୍କର ଏହି ଉଦ୍ୟୋଗ ଏବେ ମାସକୁ ପ୍ରାୟ ୬୦ରୁ ୭୦ ହଜାର ଟଙ୍କା ଆୟ ଦେଉଛି। ଏହା ସହ ଅନ୍ୟ ମହିଳାଙ୍କୁ ରୋଜଗାରର ସୁଯୋଗ ଦେବା ସହ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ଆତ୍ମନିର୍ଭରଶୀଳତାର ଏକ ନୂଆ ଉଦାହରଣ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି।

୨୦୦୦ରେ ସ୍ୱୟଂ ସହାୟକ ଗୋଷ୍ଠୀରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଯାତ୍ରା

ସଞ୍ଜୁକ୍ତାଙ୍କ ଉଦ୍ୟୋଗୀ ଜୀବନର ଯାତ୍ରା ଆଜିର ନୁହେଁ। ୨୦୦୦ ମସିହାରେ ସେ ୧୦ ଜଣ ମହିଳାଙ୍କୁ ନେଇ ‘ହରପାର୍ବତୀ ସ୍ୱୟଂ ସହାୟକ ଗୋଷ୍ଠୀ’ ଗଠନ କରିଥିଲେ। ଏହି ଗୋଷ୍ଠୀର ସେ ସମ୍ପାଦିକା ଥିଲେ। ଗୋଷ୍ଠୀ ମାଧ୍ୟମରେ ମହିଳାମାନେ ବିଭିନ୍ନ ରୋଜଗାରମୂଳକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଯୋଡ଼ି ହୋଇଥିଲେ।

ସେମାନେ ସରକାରୀ ରାସନ ଦୋକାନ ପରିଚାଳନା, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଭୋଜନ ପ୍ରସ୍ତୁତି, ଧୂପକାଠି ତିଆରି, ପାମ୍ପଡ଼ ଓ ବଡ଼ି ପ୍ରସ୍ତୁତି ଭଳି କାମ କରୁଥିଲେ। ଜିଲ୍ଲା ପ୍ରଶାସନ ଓ ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ଆୟୋଜିତ ପ୍ରଦର୍ଶନୀରେ ମଧ୍ୟ ନିଜର ଉତ୍ପାଦ ବିକ୍ରି କରୁଥିଲେ।

କିନ୍ତୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରୁ ମିଳୁଥିବା ଆୟ ସବୁବେଳେ ନିୟମିତ ନଥିଲା। ତେଣୁ ସଞ୍ଜୁକ୍ତା ଏକ ସ୍ଥାୟୀ ଆୟର ଉତ୍ସ ଖୋଜୁଥିଲେ। ଶେଷରେ ୨୦୨୪ରେ ସେ ଘୁଷୁରି ପାଳନ ଓ ଡାଏରୀ ବ୍ୟବସାୟ ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲେ।

ମାତ୍ର ୧୦ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ ଆରମ୍ଭ, ଏବେ ୧୧ ଲକ୍ଷରୁ ଅଧିକ ନିବେଶ

୨୦୨୪ରେ ସ୍ୱୟଂ ସହାୟକ ଗୋଷ୍ଠୀର ସହଯୋଗରେ ସଞ୍ଜୁକ୍ତା ମାତ୍ର ୧୦ ହଜାର ଟଙ୍କାର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ପୁଞ୍ଜି ଲଗାଇ ପଶୁପାଳନ ବ୍ୟବସାୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ଧୀରେ ଧୀରେ ଘୁଷୁରି ପାଳନ ୟୁନିଟ୍ରେ ପଶୁ ସଂଖ୍ୟା ବଢ଼ିବା ସହ ବ୍ୟବସାୟର ପରିସର ମଧ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା।

ରିପୋର୍ଟ ଅନୁସାରେ, ତାଙ୍କ ଫାର୍ମରେ ଗୋଟିଏ ମାଈ ଘୁଷୁରି ବର୍ଷକୁ ପ୍ରାୟ ୧୦ରୁ ୧୨ଟି ଛୁଆ ଜନ୍ମ ଦେଇଥାଏ। ଏବେ ସେ ବର୍ଷକୁ ପ୍ରାୟ ୪୦ରୁ ୫୦ଟି ଘୁଷୁରି ବିକ୍ରି କରୁଛନ୍ତି। ଗୋଟିଏ ଘୁଷୁରିର ଆକାର ଓ ଓଜନ ଅନୁସାରେ ଏହାର ଦାମ୍ ୧୮ ହଜାରରୁ ୨୦ ହଜାର ଟଙ୍କା ମଧ୍ୟରେ ରହୁଛି।

ତାଙ୍କ ଫାର୍ମରୁ ଘୁଷୁରି ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ, ମୁମ୍ବାଇ, ଗୋଆ, କୋଲକାତା ସମେତ ଅନ୍ୟ ବଜାରକୁ ମଧ୍ୟ ଯୋଗାଣ ହେଉଛି। ଏହା ଫଳରେ ସ୍ଥାନୀୟ ବଜାର ବାହାରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ବ୍ୟବସାୟର ଗ୍ରାହକ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇପାରିଛନ୍ତି।

ଡାଏରୀ ବ୍ୟବସାୟରୁ ପ୍ରତିଦିନ ୧୫୦ ଲିଟର କ୍ଷୀର ଯୋଗାଣ

ଘୁଷୁରି ପାଳନ ସହ ସଞ୍ଜୁକ୍ତା ଦୁଗ୍ଧ ଉତ୍ପାଦନକୁ ମଧ୍ୟ ନିଜ ବ୍ୟବସାୟର ଏକ ମୁଖ୍ୟ ଅଂଶ କରିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଡାଏରୀ ୟୁନିଟ୍ରୁ ପ୍ରତିଦିନ ପ୍ରାୟ ୧୫୦ ଲିଟର କ୍ଷୀର ଯୋଗାଣ ହେଉଛି। ଏହି କ୍ଷୀର ସ୍ଥାନୀୟ ଗ୍ରାହକଙ୍କ ସହ ବିଭିନ୍ନ ମହିଳା ସ୍ୱୟଂ ସହାୟକ ଗୋଷ୍ଠୀକୁ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଉଛି।

ବିଶେଷ କଥା ହେଉଛି, ଅନ୍ୟ ମହିଳା ଗୋଷ୍ଠୀଗୁଡ଼ିକ ଯେପରି କ୍ଷୀର ସଂଗ୍ରହ ଓ ବିକ୍ରି ମାଧ୍ୟମରେ ଆୟ କରିପାରିବେ, ସେଥିପାଇଁ ସଞ୍ଜୁକ୍ତା ସେମାନଙ୍କୁ ରିହାତି ଦରରେ କ୍ଷୀର ଯୋଗାଇ ଦେଉଛନ୍ତି।

ଏହାର ଏକ ଉଦାହରଣ ହେଉଛି ‘ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ସ୍ୱୟଂ ସହାୟକ ଗୋଷ୍ଠୀ’। ଏହି ଗୋଷ୍ଠୀ ସଞ୍ଜୁକ୍ତାଙ୍କ ଡାଏରୀ ଫାର୍ମରୁ ପ୍ରତିଦିନ ପ୍ରାୟ ୧୦୦ରୁ ୧୨୦ ଲିଟର କ୍ଷୀର ସଂଗ୍ରହ କରୁଛି। ଏଥିପାଇଁ ଗୋଷ୍ଠୀ ପକ୍ଷରୁ ଏକ କ୍ଷୀର ସଂଗ୍ରହ କେନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଖୋଲାଯାଇଛି। ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳର ମହିଳାମାନେ କ୍ଷୀର ସଂଗ୍ରହ ଓ ବିପଣନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଯୋଡ଼ି ହୋଇ ଅତିରିକ୍ତ ଆୟ କରିପାରୁଛନ୍ତି।

ନିଜେ ରୋଜଗାର କରିବା ସହ ୫ ଜଣଙ୍କୁ ଦେଇଛନ୍ତି କାମ

ସଞ୍ଜୁକ୍ତାଙ୍କ ସଫଳତା କେବଳ ତାଙ୍କ ପରିବାରର ଆର୍ଥିକ ସ୍ଥିତିକୁ ସୁଦୃଢ଼ କରିନାହିଁ, ବରଂ ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ରୋଜଗାରର ସୁଯୋଗ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି। ତାଙ୍କ ଘୁଷୁରି ପାଳନ ଓ ଡାଏରୀ ୟୁନିଟ୍ରେ ଦୁଇ ଜଣ ମହିଳାଙ୍କ ସମେତ ମୋଟ ୫ ଜଣ କାମ କରୁଛନ୍ତି।

ଏହି କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ପୂର୍ବରୁ ବେକାର ଥିଲେ। ଏବେ ସେ ଏହି ଫାର୍ମରେ କାମ କରି ମାସକୁ ପ୍ରାୟ ୨୦ ହଜାର ଟଙ୍କା ଆୟ କରୁଥିବା ରିପୋର୍ଟରେ ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି।

ଏହା ବ୍ୟତୀତ ସଞ୍ଜୁକ୍ତାଙ୍କ ଉଦ୍ୟୋଗ ଦେଖି ଅଞ୍ଚଳର ଅନ୍ୟ ମହିଳାମାନେ ମଧ୍ୟ ଡାଏରୀ ଫାର୍ମିଂ, ଛେଳି ପାଳନ, କୁକୁଡ଼ା ପାଳନ ଓ ଛୋଟ ବ୍ୟବସାୟ ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ ହେଉଛନ୍ତି। ବିଭିନ୍ନ ସ୍ୱୟଂ ସହାୟକ ଗୋଷ୍ଠୀର ମହିଳାମାନେ ତାଙ୍କ ଫାର୍ମକୁ ଯାଇ ପଶୁପାଳନ ଓ ବ୍ୟବସାୟ ପରିଚାଳନା ସମ୍ପର୍କରେ ମଧ୍ୟ ଜାଣୁଛନ୍ତି।

୧୦.୯୫ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କାରେ ପହଞ୍ଚିଲା ମୋଟ ପୁଞ୍ଜିନିବେଶ

ବ୍ୟବସାୟର ପରିସର ବଢ଼ାଇବା ପାଇଁ ସଞ୍ଜୁକ୍ତା ଯୋଜନାବଦ୍ଧ ଭାବେ ପୁଞ୍ଜି ନିବେଶ କରିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ କହିବା ଅନୁସାରେ, ଏହି ଦୁଇଟି ୟୁନିଟ୍ରେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋଟ ପ୍ରାୟ ୧୦.୯୫ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ନିବେଶ ହୋଇଛି।

ଏଥିରେ ୩.୯୫ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ବ୍ୟାଙ୍କ ଋଣ ଥିବାବେଳେ ୧ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ନିଜସ୍ୱ ପୁଞ୍ଜି ଭାବେ ଲଗାଇଛନ୍ତି। ଏହା ସହ ଫାର୍ମର ଭିତ୍ତିଭୂମି ଓ ନିର୍ମାଣ କାମରେ ପ୍ରାୟ ୬ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚ ହୋଇଛି।

ଅନ୍ୟପଟେ, ତାଙ୍କ ଏହି ପଶୁପାଳନ ଓ ଡାଏରୀ ବ୍ୟବସାୟରୁ ମାସିକ ଆୟ ପ୍ରାୟ ୬୦ରୁ ୭୦ ହଜାର ଟଙ୍କା ବୋଲି ରିପୋର୍ଟରେ ଦର୍ଶାଯାଇଛି।

ନିଜ ସଫଳତା ସହ ଅନ୍ୟ ମହିଳାଙ୍କୁ ଆତ୍ମନିର୍ଭର କରିବା ଲକ୍ଷ୍ୟ

ସଞ୍ଜୁକ୍ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ବ୍ୟବସାୟର ସଫଳତା କେବଳ ନିଜର ଆର୍ଥିକ ଉନ୍ନତିରେ ସୀମିତ ନୁହେଁ। ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳର ମହିଳାମାନେ ଯେପରି ନିଜ ଗୋଡ଼ରେ ଠିଆ ହୋଇପାରିବେ, ସେଥିପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସେ ଉଦ୍ୟମ କରୁଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଫାର୍ମ ସହ ଅନ୍ୟ ସ୍ୱୟଂ ସହାୟକ ଗୋଷ୍ଠୀଗୁଡ଼ିକୁ ଯୋଡ଼ିବା ଓ କ୍ଷୀର ସଂଗ୍ରହ ମାଧ୍ୟମରେ ଆୟର ସୁଯୋଗ ଦେବା ଏହାର ଏକ ଉଦାହରଣ।

ଆଗକୁ ଉଭୟ ଫାର୍ମର ପରିସର ବଢ଼ାଇବା, ସରକାରୀ ଓ ଘରୋଇ କ୍ରେତାଙ୍କ ସହ ସମ୍ପର୍କ ମଜବୁତ କରିବା, ଉନ୍ନତ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ନେବା ଏବଂ ବଜାର ସଂଯୋଗ ବଢ଼ାଇବାକୁ ସେ ଯୋଜନା କରୁଛନ୍ତି।

୬୨ ବର୍ଷ ବୟସରେ ନୂଆ ବ୍ୟବସାୟ ଆରମ୍ଭ କରି ସଞ୍ଜୁକ୍ତା ଦାସ ପ୍ରମାଣ କରିଛନ୍ତି ଯେ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ, ପରିଶ୍ରମ ଓ ସଠିକ୍ ଯୋଜନା ଥିଲେ ଛୋଟ ପୁଞ୍ଜିରୁ ମଧ୍ୟ ଏକ ବଡ଼ ଉଦ୍ୟୋଗ ଗଢ଼ିହୁଏ। ତାଙ୍କ ସଫଳତା ଓଡ଼ିଶାର ଅନ୍ୟ ଗ୍ରାମୀଣ ମହିଳାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରେରଣାର ଉତ୍ସ ପାଲଟିଛି।