ଆଣ୍ଟିମାଇକ୍ରୋବିଆଲ୍ ରେଜିଷ୍ଟାନ୍ସ (AMR) ଭାରତ ପାଇଁ ଏବେ ଭବିଷ୍ୟତର ଆଶଙ୍କା ନୁହେଁ, ବରଂ ବର୍ତ୍ତମାନର ଏକ ବଡ଼ ଚିକିତ୍ସା ସମସ୍ୟା। ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ୍ କାମ ନକରିବା ଯୋଗୁଁ ସାଧାରଣ ସଂକ୍ରମଣଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଅପରେସନ୍, କ୍ୟାନସର ଚିକିତ୍ସା ଓ ଅଙ୍ଗ ପ୍ରତିରୋପଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନେକ ଚିକିତ୍ସା ଅଧିକ ବିପଦପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇପାରେ।

ଭାରତୀୟ ଚିକିତ୍ସା ଗବେଷଣା ପରିଷଦ (ICMR)ର ନିରୀକ୍ଷଣ ତଥ୍ୟରେE. coli, Klebsiella pneumoniae, Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter baumannii ଓ Staphylococcus aureusଭଳି ଜୀବାଣୁର ଉପସ୍ଥିତି ଏବଂ କିଛି ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ୍ ପ୍ରତି କମୁଥିବା ସଂବେଦନଶୀଳତା ଚିନ୍ତା ବଢ଼ାଇଛି।

ବିଶେଷଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମତରେ AMR ରୋକିବା ପାଇଁ ପ୍ରଥମେସଂକ୍ରମଣ ରୋକିବାଆବଶ୍ୟକ। ହସ୍ପିଟାଲରେ ହାତ ସ୍ୱଚ୍ଛତା, ଷ୍ଟେରିଲାଇଜେସନ୍, ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ନର୍ସିଂ, ଆଇସୋଲେସନ୍ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ସଫା ପାଣି ଓ ସୁଦୃଢ଼ ମାଇକ୍ରୋବାୟୋଲୋଜି ଲାବ୍ ରହିବା ଦରକାର।

ସେହିପରି, ଦ୍ରୁତ ଡାଏଗ୍ନୋଷ୍ଟିକ୍ ପରୀକ୍ଷା ଉପଲବ୍ଧ ହେଲେ ଡାକ୍ତରମାନେ ଅନୁମାନ ଉପରେ ନୁହେଁ, ପରୀକ୍ଷା ଆଧାରରେ ଉପଯୁକ୍ତ ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ୍ ବାଛିପାରିବେ। ତେବେ AMR ନିୟନ୍ତ୍ରଣର ଅର୍ଥ ରୋଗୀଙ୍କୁ ଆବଶ୍ୟକ ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ୍ ନଦେବା ନୁହେଁ।ଠିକ୍ ରୋଗୀଙ୍କୁ, ଠିକ୍ ଔଷଧ, ଠିକ୍ ସମୟରେଦେବା ହେଉଛି ମୁଖ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ୟ।

ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ୍ର ଗୁଣବତ୍ତା ଓ ଉତ୍ପାଦନ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ମଧ୍ୟ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ଔଷଧ ଉତ୍ପାଦନ, ହସ୍ପିଟାଲ, ଘରୋଇ ବର୍ଜ୍ୟ, ପଶୁପାଳନ ଓ କୃଷିରୁ ପରିବେଶକୁ ଯାଉଥିବା ଆଣ୍ଟିମାଇକ୍ରୋବିଆଲ୍ ଅବଶିଷ୍ଟ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିରୋଧ ବଢ଼ାଇପାରେ।

ନୂଆ ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ୍ ଗବେଷଣାରେ ମଧ୍ୟ ସରକାରୀ ସହଯୋଗ ଆବଶ୍ୟକ। ନୂଆ ଔଷଧକୁ ଅତ୍ୟଧିକ ବ୍ୟବହାର ନକରି ସଂରକ୍ଷିତ ରଖିବା ଦରକାର ହେଉଥିବାରୁ ଏହାର ବ୍ୟବସାୟିକ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ସାଧାରଣ ଔଷଧ ଭଳି ନୁହେଁ।

ସାରକଥା:AMR ରୋକିବା ପାଇଁ କେବଳ ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ୍ ପ୍ରେସକ୍ରିପସନ୍ କମାଇବା ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ। ସୁରକ୍ଷିତ ହସ୍ପିଟାଲ, ଦ୍ରୁତ ଡାଏଗ୍ନୋସିସ୍, ଗୁଣବତ୍ତାପୂର୍ଣ୍ଣ ଔଷଧ, ଦାୟିତ୍ୱଶୀଳ କୃଷି ଓ ପଶୁପାଳନ, ପରିବେଶ ସୁରକ୍ଷା ଏବଂ ନୂଆ ଔଷଧ ଗବେଷଣା—ସବୁକୁ ଏକାଠି କରି ଭାରତକୁ ଏକAntibiotic-smart healthcare systemଦିଗରେ ଆଗେଇବାକୁ ପଡ଼ିବ।