ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡର ଆଲ୍ପସ୍‌ରେ ଗ୍ଲେସିୟର ତରଳିବା ପରେ ଦୀର୍ଘ ୩୪ ବର୍ଷ ଧରି ନିଖୋଜ ଥିବା ଦୁଇ ଜଣ ବେଲଜିୟମ୍ ପର୍ବତାରୋହୀଙ୍କ ମୃତଦେହ ମିଳିଛି। ଦୁଇଜଣ ୧୯୯୨ ମସିହାରେ ନିଖୋଜ ହୋଇଥିଲେ।

ଅଧିକାରୀଙ୍କ ସୂଚନା ଅନୁସାରେ, ଜୁଲାଇ ୨୬ ତାରିଖରେ ଜଣେ ପଦଯାତ୍ରୀ ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡର ଲୁସେର୍ନ ସହରର ଦକ୍ଷିଣରେ ଥିବା ଟ୍ରିଫ୍ଟ ଗ୍ଲେସିୟରରେ ମୃତଦେହ ଦେଖିଥିଲେ। ପରେ ପୋଲିସ ଉଦ୍ଧାର ଅଭିଯାନ ଚଳାଇ ମୃତଦେହଗୁଡ଼ିକୁ କାଣ୍ଟନ୍‌ର ରାଜଧାନୀ ସିଓନ୍‌ର ଏକ ହସ୍ପିଟାଲକୁ ନେଇଥିଲା।

DNA ପରୀକ୍ଷା ପରେ ଜଣାପଡ଼ିଥିଲା ଯେ ମୃତଦେହ ଦୁଇଟି ୧୯୯୨ରେ ନିଖୋଜ ହୋଇଥିବା ଦୁଇ ପର୍ବତାରୋହୀଙ୍କର। ସେମାନେ ନିଖୋଜ ହେବା ସମୟରେ ୩୯ ଓ ୪୧ ବର୍ଷ ବୟସର ଥିଲେ।

ଯେଉଁ ଅଞ୍ଚଳରେ ସେମାନେ ନିଖୋଜ ହୋଇଥିଲେ, ସେଠାରେ ୪,୦୦୦ ମିଟରରୁ ଅଧିକ ଉଚ୍ଚତାର ୱିସ୍‌ମିସ୍‌ ପର୍ବତ ରହିଛି। ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡର ସାସ୍ ଭ୍ୟାଲି ଅଞ୍ଚଳର ଏହି ପର୍ବତ ପର୍ବତାରୋହୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଲୋକପ୍ରିୟ ସ୍ଥାନ।

ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡର ଭାଲାଇସ୍ ଅଞ୍ଚଳର ପୋଲିସ କହିଛି ଯେ ୧୯୨୫ ମସିହାରୁ ନିଖୋଜ ଲୋକଙ୍କ ଏକ ଡାଟାବେସ୍ ରହିଛି। ଏଥିରେ ଥିବା ଅଧିକାଂଶ ଲୋକ ପର୍ବତ, ନଦୀ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଜଳାଶୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ନିଖୋଜ ହୋଇଥିବା ଜଣାପଡ଼ିଛି।

ଗ୍ଲେସିୟର ତରଳିବା ପରେ ଦଶନ୍ଧି ଧରି ନିଖୋଜ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଅବଶେଷ ମିଳିବା ଏହା ପ୍ରଥମ ଘଟଣା ନୁହେଁ। ୨୦୨୩ରେ ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମ୍ୟାଟରହର୍ନ୍ ପର୍ବତ ନିକଟ ଏକ ଗ୍ଲେସିୟରରୁ ମିଳିଥିବା ମାନବ ଅବଶେଷ DNA ପରୀକ୍ଷା ପରେ ୧୯୮୬ରୁ ନିଖୋଜ ଥିବା ଜଣେ ଜର୍ମାନ୍ ପର୍ବତାରୋହୀଙ୍କର ବୋଲି ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଥିଲା।

ବୈଜ୍ଞାନିକମାନେ ବିଶ୍ୱରେ ଗ୍ଲେସିୟର ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ତରଳିବା ପଛରେ ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ପ୍ରମୁଖ କାରଣ ବୋଲି ମନେ କରୁଛନ୍ତି। ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡର ଗ୍ଲେସିୟରଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ସଙ୍କୁଚିତ ହେଉଛି। Glamos ତଥ୍ୟ ଅନୁସାରେ, ୨୦୨୫ରେ ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡର ଗ୍ଲେସିୟରଗୁଡ଼ିକର ମୋଟ ବରଫ ପରିମାଣରେ ଆହୁରି ପ୍ରାୟ ୩% ହ୍ରାସ ଘଟିଥିଲା।

୨୦୨୨ ଓ ୨୦୨୩ରେ ରେକର୍ଡ ପରିମାଣର ବରଫ ହ୍ରାସ ପରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପ୍ରବଣତା ଜାରି ରହିଛି। ବିଶ୍ୱର ହାରାହାରି ତାପମାତ୍ରା ବଢ଼ିବାରୁ ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡର ଉଚ୍ଚ ପର୍ବତାଞ୍ଚଳରେ ଅସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ଉଷ୍ମ ପାଣିପାଗ ଦେଖାଯାଉଛି। ବରଫପାତ କମିବା ଯୋଗୁଁ ସେଠାକାର କିଛି ସ୍କି ରିସର୍ଟ ଓ କ୍ରୀଡ଼ା ପ୍ରତିଯୋଗିତା ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭାବିତ ହେଉଛି।

ବିଶ୍ୱସ୍ତରରେ ୧୯୯୦ ଦଶକରୁ ଗ୍ଲେସିୟର ସଙ୍କୁଚନ ହାର ବଢ଼ିଛି ଏବଂ ୨୦୦୦ ପରଠାରୁ ଏହି ହ୍ରାସ ଆହୁରି ଦ୍ରୁତ ହୋଇଛି। ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡରେ ଗ୍ଲେସିୟର ତରଳିବାର ଏହି ବେଗ ଏବେ ଦୀର୍ଘଦିନର ନିଖୋଜ ରହସ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ଉଜାଗର କରୁଛି।