ଭାରତରେ ଅବସର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜୀବନଶୈଳୀକୁ ନେଇ ଲୋକଙ୍କ ଚିନ୍ତାଧାରା ବଦଳୁଛି। ପୂର୍ବରୁ ଅବସର ପରେ ନିଜ ଘରେ ରହିବାକୁ ଅଧିକାଂଶ ଲୋକ ପସନ୍ଦ କରୁଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଅନେକ ବୟସ୍କ ଲୋକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟସେବା, ସୁରକ୍ଷା, ଆରାମ ଓ ସାମାଜିକ ସମ୍ପର୍କ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ରହିବାକୁ ଆଗ୍ରହ ଦେଖାଉଛନ୍ତି। ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଯୋଗୁଁ ଭାରତରେ ସିନିୟର ଲିଭିଂ ବା ବୟସ୍କଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଆବାସ ବଜାରର ଚାହିଦା ବଢ଼ୁଛି।

ସ୍କୋୟାର ୟାର୍ଡସ୍‌ର ସିନିୟର ଲିଭିଂ ରିପୋର୍ଟ ୨୦୨୬ ଅନୁସାରେ, ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ବେଙ୍ଗାଲୁରୁ ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନରେ ରହିଛି। ଏହା ପଛକୁ ହାଇଦ୍ରାବାଦ ଓ ପୁଣେ ରହିଛନ୍ତି। ୨୦୨୬ରେ ଭାରତର ସିନିୟର ଲିଭିଂ ବଜାରର ମୂଲ୍ୟ ୪.୩୧ ବିଲିୟନ ଡଲାର ଥିବା ଆକଳନ କରାଯାଇଛି। ୨୦୩୧ ସୁଦ୍ଧା ଏହା ୧୧.୪୩ ବିଲିୟନ ଡଲାରରେ ପହଞ୍ଚିପାରେ।

କାହିଁକି ଏହି ୩ ସହର ପାଲଟୁଛି ପସନ୍ଦ?

ବେଙ୍ଗାଲୁରୁରେ ଉନ୍ନତ ହସ୍ପିଟାଲ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟସେବା ଓ ବୟସ୍କଙ୍କ ପାଇଁ ଆବାସ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଏକ ଭଲ ଭିତ୍ତିଭୂମି ରହିଛି। ଏଥିପାଇଁ ଏହା ସିନିୟର ଲିଭିଂ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆଗରେ ରହିଛି।

ହାଇଦ୍ରାବାଦରେ ତୁଳନାମୂଳକ ଭାବେ ଘରର ମୂଲ୍ୟ, ହସ୍ପିଟାଲ ସୁବିଧା ଓ ବଢ଼ୁଥିବା ଆବାସିକ ଭିତ୍ତିଭୂମି ଏହାକୁ ଆକର୍ଷଣୀୟ କରୁଛି। ୨୦୩୧ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ସବୁଠାରୁ ଦ୍ରୁତ ଅଭିବୃଦ୍ଧି ହାଇଦ୍ରାବାଦରେ ହୋଇପାରେ ବୋଲି ଆକଳନ ରହିଛି।

ସେହିପରି ପୁଣେରେ ବୟସ୍କ ଜନସଂଖ୍ୟା, ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ସିନିୟର ହାଉସିଂ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ ଉନ୍ନତ ଆବାସିକ ଭିତ୍ତିଭୂମି ଯୋଗୁଁ ଏହାର ଗୁରୁତ୍ୱ ବଢ଼ିଛି।

କେବଳ ଘର ନୁହେଁ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ସୁରକ୍ଷାକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ

ସିନିୟର ଲିଭିଂର ଅର୍ଥ କେବଳ ବୟସ୍କଙ୍କ ପାଇଁ ଘର ନୁହେଁ। ଏଠାରେ ହାଉସ୍‌କିପିଂ, ଖାଦ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ୱେଲନେସ୍ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ, ସୁରକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା, ସାମାଜିକ ମିଳାମିଶା ଓ ଆବଶ୍ୟକ ସମୟରେ ଚିକିତ୍ସା ସହାୟତା ଭଳି ସୁବିଧା ମିଳିଥାଏ। ଏହାଦ୍ୱାରା ବୟସ୍କମାନେ ନିଜ ସ୍ୱାଧୀନତା ବଜାୟ ରଖି ଅଧିକ ସୁବିଧାରେ ଜୀବନ ବିତାଇପାରିବେ।

ଚାହିଦା ଅଧିକ, ଯୋଗାଣ କମ୍

କଲିଅର୍ସ ଇଣ୍ଡିଆର ଆକଳନ ଅନୁସାରେ, ଦେଶରେ ସିନିୟର ଲିଭିଂ ଆବାସର ଚାହିଦା ପ୍ରାୟ ୨୦ରୁ ୨୨ ଲକ୍ଷ ୟୁନିଟ୍ ଥିବା ବେଳେ ସଂଗଠିତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହାର ଯୋଗାଣ ମାତ୍ର ୨୫ ହଜାର ୟୁନିଟ୍। ୨୦୩୦ ସୁଦ୍ଧା ଚାହିଦା ପ୍ରାୟ ୩୦ ଲକ୍ଷ ୟୁନିଟ୍‌କୁ ବଢ଼ିପାରେ। ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ୨୦୨୫ ପରଠାରୁ ୧୩ ହଜାର କୋଟି ଟଙ୍କାରୁ ଅଧିକ ନିବେଶ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ମଧ୍ୟ ଘୋଷଣା ହୋଇଛି।

ଆଗାମୀ ଦିନରେ କେବଳ ବଡ଼ ସହର ନୁହେଁ, କୋଏମ୍ବାଟୁର, ଭଦୋଦରା, ନାଶିକ, କୋଚି, ମହୀଶୂର, ତିରୁପତି, ହରିଦ୍ୱାର, ବାରାଣସୀ ଓ ଅଯୋଧ୍ୟା ଭଳି ସହର ମଧ୍ୟ ସିନିୟର ଲିଭିଂର ନୂଆ କେନ୍ଦ୍ର ହୋଇପାରନ୍ତି। ଏହି ସହରଗୁଡ଼ିକରେ ତୁଳନାମୂଳକ କମ୍ ଖର୍ଚ୍ଚ, ଉନ୍ନତ ହେଉଥିବା ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟସେବା ଓ ଶାନ୍ତ ପରିବେଶ ଏହାର ମୁଖ୍ୟ କାରଣ।

ତେବେ ଅବସର ପରେ ରହିବା ପାଇଁ ସହର ବାଛିବା ସମୟରେ କେବଳ ଘରର ମୂଲ୍ୟ ନୁହେଁ, ହସ୍ପିଟାଲ, ଜରୁରୀକାଳୀନ ସେବା, ଯାତାୟାତ, ସାମାଜିକ ସମ୍ପର୍କ ଓ ଦୈନନ୍ଦିନ ଖର୍ଚ୍ଚକୁ ମଧ୍ୟ ବିଚାର କରିବା ଜରୁରୀ।