ବୟସ ମାତ୍ର ୧୭ ବର୍ଷ। ହାତରେ ନଥିଲା କୌଣସି ବଡ଼ ୱାର୍କସପ୍‌, ନଥିଲେ ଇଞ୍ଜିନିୟରଙ୍କ ଟିମ୍‌ କିମ୍ବା ବଡ଼ ବଜେଟ୍‌। ହେଲେ ନିଜର ଜିଜ୍ଞାସା, ଗଣିତ ଓ ବିଜ୍ଞାନର ଜ୍ଞାନକୁ ଆଧାର କରି ଏକ ଅଭିନବ ସୌରଚାଳିତ ଗାଡ଼ି ତିଆରି କରି ଚର୍ଚ୍ଚାକୁ ଆସିଛନ୍ତି ହରିୟାଣାର ଗୁରୁଗ୍ରାମର ଛାତ୍ର ଅକ୍ଷିତ ଖେରା ।

ଯେତେବେଳେ ଅଧିକାଂଶ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀ ଦ୍ୱାଦଶ ଶ୍ରେଣୀ ବୋର୍ଡ ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତିରେ ବ୍ୟସ୍ତ, ସେତେବେଳେ ଅକ୍ଷିତ ଏକ ସୋଲାର ଆସିଷ୍ଟେଡ୍‌ ତିନିଚକିଆ ଯାନ ନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି। ଏହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଛି ନିମ୍ନ ଓ ମଧ୍ୟମ ଆୟକାରୀ ପରିବାରକୁ କମ୍‌ ଖର୍ଚ୍ଚରେ ଯାତାୟାତ ଓ ମାଲ୍‌ ପରିବହନର ସୁବିଧା ଯୋଗାଇବା।

ଗୁରୁଗ୍ରାମର ହେରିଟେଜ୍‌ ଇଣ୍ଟରନ୍ୟାସନାଲ୍‌ ଏକ୍ସପେରିଏନ୍ସିଆଲ୍‌ ସ୍କୁଲ୍‌ର ଛାତ୍ର ଅକ୍ଷିତ ଏହି ଗାଡ଼ିକୁ ପ୍ରାୟ ୧ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ବଜେଟ୍‌ରେ ତିଆରି କରିବାକୁ ଯୋଜନା କରିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ନିର୍ମାଣ ପରେ ମୋଟ ଖର୍ଚ୍ଚ ହୋଇଛି ୧,୦୨,୫୩୬ ଟଙ୍କା। ଗାଡ଼ିରେ ଦୁଇ ଜଣ ବସିବା ପାଇଁ ପାଣିପାଗରୁ ସୁରକ୍ଷିତ କ୍ୟାବିନ୍‌, ମାଲ୍‌ ରଖିବା ପାଇଁ ବକ୍ସ ଏବଂ ୪୦୦ ୱାଟ୍‌ର ସୋଲାର ପ୍ୟାନେଲ୍‌ ରହିଛି। ଅକ୍ଷିତଙ୍କ ଆକଳନ ଅନୁସାରେ, ଏହାର ଚାଲିବା ଖର୍ଚ୍ଚ କିଲୋମିଟର ପିଛା ମାତ୍ର ୧୩ ପଇସା।

ଏକ ସାଧାରଣ ପରିବାରର ସମସ୍ୟାରୁ ଆସିଥିଲା ଗାଡ଼ି ତିଆରିର ଚିନ୍ତା

ଏହି ଅଭିନବ ଗାଡ଼ି ତିଆରି କରିବାର ଚିନ୍ତା କୌଣସି ଲାବୋରେଟୋରୀ କିମ୍ବା ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ ୱାର୍କସପ୍‌ରୁ ଆସିନଥିଲା। ଅକ୍ଷିତଙ୍କ ଘରେ କାମ କରୁଥିବା ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କ ପରିବାର ସହ ଆଲୋଚନା ସମୟରେ ଏହି ଚିନ୍ତା ତାଙ୍କ ମନକୁ ଆସିଥିଲା।

ସେହି ପରିବାର ରୋଜଗାର ପାଇଁ ଗୁରୁଗ୍ରାମକୁ ଆସିଥିଲେ। ପରିବାରର ପୁରୁଷ ସଦସ୍ୟ ମାଲ୍‌ ପରିବହନ କାମରେ ଡ୍ରାଇଭର ଭାବେ କାମ କରୁଥିଲେ। ଅକ୍ଷିତ ତାଙ୍କୁ ନିଜର ଗାଡ଼ି କିଣି ଛୋଟ ମାଲ୍‌ ପରିବହନ ବ୍ୟବସାୟ ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ କାହିଁକି ଚେଷ୍ଟା କରୁନାହାନ୍ତି ବୋଲି ପଚାରିଥିଲେ। ଉତ୍ତରରେ ସେ କହିଥିଲେ, ଗାଡ଼ି କିଣିବାର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଖର୍ଚ୍ଚ ଓ ଚାଲିବା ଖର୍ଚ୍ଚ ବହନ କରିବା ତାଙ୍କ ପାଇଁ କଷ୍ଟକର ।

ଇଲେକ୍ଟ୍ରିକ୍‌ ଲୋଡର୍‌ର ଚାଲିବା ଖର୍ଚ୍ଚ କମ୍‌ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୧.୫ ଲକ୍ଷରୁ ୨ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ହୋଇଥିବାରୁ ଏହା କିଣିବା ସେହି ପରିବାର ପାଇଁ ସମ୍ଭବ ନଥିଲା।

ଏହାପରେ ଅକ୍ଷିତ ଆଉ ପ୍ରାୟ ୨୦ଟି ପରିବାର ସହ କଥା ହୋଇଥିଲେ। ଏଥିରୁ ସେ ବୁଝିଥିଲେ ଯେ, କମ୍‌ ମୂଲ୍ୟରେ ମିଳୁଥିବା ଏକ ଏଭଳି ଗାଡ଼ିର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି, ଯାହା ଯାତ୍ରୀ ଓ ମାଲ୍‌ ପରିବହନ ଉଭୟ କାମରେ ଲାଗିପାରିବ ।

ସୋଲାର କାର୍‌ ଚିନ୍ତାରୁ ତିଆରି ହେଲା ତିନିଚକିଆ ଯାନ

ଅକ୍ଷିତଙ୍କର ଛୋଟବେଳୁ ଗାଡ଼ି ଓ ଅଟୋମୋବାଇଲ୍‌ ପ୍ରତି ଆଗ୍ରହ ଥିଲା। ଏହା ସହ ଗୁରୁଗ୍ରାମରେ ପ୍ରତି ଶୀତ ଋତୁରେ ବଢ଼ୁଥିବା ପ୍ରଦୂଷଣ ଦେଖି ପରିବେଶ ସୁରକ୍ଷା ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଚିନ୍ତା ବଢ଼ିଥିଲା। ଏହି ଦୁଇଟି ଆଗ୍ରହ ମିଶି ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କ ମନରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୋଲାର କାର୍‌ ତିଆରି କରିବାର ଭାବନା ଆଣିଥିଲା।

କିନ୍ତୁ ଋତୁ ଅନୁସାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣର ଉପଲବ୍ଧତା ଓ ଗାଡ଼ିର ଦୈନିକ ଯାତ୍ରା ଦୂରତାକୁ ହିସାବ କରିବା ପରେ କେବଳ ସୌରଶକ୍ତି ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି ଗାଡ଼ି ଚଳାଇବା ବ୍ୟବହାରିକ ନୁହେଁ ବୋଲି ସେ ବୁଝିଥିଲେ। ତେଣୁ ସୋଲାର ଓ ବ୍ୟାଟେରୀ ଉଭୟର ସହାୟତାରେ ଚାଲିପାରୁଥିବା ଗାଡ଼ି ତିଆରି କରିବାକୁ ସେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇଥିଲେ।

ଅକ୍ଷିତଙ୍କ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଥିଲା ଗାଡ଼ିର ମୂଲ୍ୟ ୧ରୁ ୧.୨ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ମଧ୍ୟରେ ରଖିବା, କିଲୋମିଟର ପିଛା ଚାଲିବା ଖର୍ଚ୍ଚ ୫୦ ପଇସାରୁ କମ୍‌ କରିବା, ୩୦୦ କିଲୋଗ୍ରାମ୍‌ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାଲ୍‌ ବୋହିବା ଏବଂ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କ ବସିବା ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା।

ଏହି ଗାଡ଼ି ଗୋଟିଏ ଥର ଚାର୍ଜ କଲେ ଅତି କମ୍‌ରେ ୫୦ କିଲୋମିଟର ଯାତ୍ରା କରିପାରିବ ବୋଲି ଅକ୍ଷିତଙ୍କ ଆକଳନ। ଦିନରେ ସୋଲାର ପ୍ୟାନେଲ୍‌ ମାଧ୍ୟମରେ ଅତିରିକ୍ତ ଚାର୍ଜ ମିଳିବାରୁ ଏହାର ଯାତ୍ରା ଦୂରତା ବଢ଼ିପାରିବ। ଗାଡ଼ିରେ ଲାଗିଥିବା ସୋଲାର ପ୍ୟାନେଲ୍‌ କେବଳ ବିଦ୍ୟୁତ୍‌ ଉତ୍ପାଦନ କରୁନାହିଁ, ଏହା ମାଲ୍‌ ରଖିବା ବକ୍ସର ଛାତ ଭାବେ ମଧ୍ୟ କାମ କରୁଛି।

ଅକ୍ଷିତଙ୍କ ହିସାବ ଅନୁସାରେ, ଦୈନିକ ୫୦ କିଲୋମିଟର ଚାଲିଲେ ଗାଡ଼ିର ମୋଟ ବିଦ୍ୟୁତ୍‌ ଆବଶ୍ୟକତାର ପ୍ରାୟ ୬୩ ପ୍ରତିଶତ ସୋଲାର ଶକ୍ତିରୁ ମିଳିପାରିବ। ବର୍ଷା ଋତୁରେ ଏହା ପ୍ରାୟ ୪୧ ପ୍ରତିଶତକୁ ଖସିପାରେ, ଅନ୍ୟପଟେ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଋତୁରେ ୮୭ ପ୍ରତିଶତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହୋଇପାରେ।

କିପରି କମାଇଲେ ଗାଡ଼ି ତିଆରି ଖର୍ଚ୍ଚ?

ଗାଡ଼ିର ମୂଲ୍ୟ କମ୍‌ ରଖିବା ସହ ସୁରକ୍ଷା ଓ ଗୁଣବତ୍ତା ବଜାୟ ରଖିବା ଅକ୍ଷିତଙ୍କ ପାଇଁ ବଡ଼ ଆହ୍ୱାନ ଥିଲା। ପ୍ରଥମେ ଗାଡ଼ି ତିଆରିର ଆନୁମାନିକ ଖର୍ଚ୍ଚ ୧.୩୫ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ହେଉଥିଲା। ଏହାକୁ କମାଇବା ପାଇଁ ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉପକରଣର ଆବଶ୍ୟକତା ଓ ଖର୍ଚ୍ଚକୁ ପୁନର୍ବିଚାର କରିଥିଲେ।

ସେ ବ୍ୟାଟେରୀର କ୍ଷମତା ୫.୩୮ କିଲୋୱାଟ୍‌ ଆୱାର୍‌ରୁ କମାଇ ୩.୦୭୨ କିଲୋୱାଟ୍‌ ଆୱାର୍‌ କରିଥିଲେ। ଗାଡ଼ିର ଅଧିକ ଭାର ବୋହୁଥିବା ଅଂଶରେ ମାତ୍ର ମୋଟା ଷ୍ଟିଲ୍‌ ପାଇପ୍‌ ବ୍ୟବହାର କରି ଅନ୍ୟ ଅଂଶରେ ଓଜନ କମାଇଥିଲେ। ଏହାଦ୍ୱାରା ପ୍ରାୟ ୨,୧୦୦ ଟଙ୍କା ସଞ୍ଚୟ ହେବା ସହ ଗାଡ଼ିର ଓଜନ ୨୬ କିଲୋଗ୍ରାମ୍‌ କମିଥିଲା।

ପ୍ରଥମେ ଭାବିଥିବା ୩୦୦ ୱାଟ୍‌ ପଲିକ୍ରିଷ୍ଟାଲାଇନ୍‌ ପ୍ୟାନେଲ୍‌ ପରିବର୍ତ୍ତେ ସେ ୪୦୦ ୱାଟ୍‌ ମୋନୋକ୍ରିଷ୍ଟାଲାଇନ୍‌ ସୋଲାର ପ୍ୟାନେଲ୍‌ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ। ଏହା ତୁଳନାମୂଳକ ଭାବେ ଶସ୍ତା ପଡ଼ିଥିଲା। ଦିଲ୍ଲୀର ମୟାପୁରୀ ଅଟୋମୋବାଇଲ୍‌ ବଜାରରେ ବିଭିନ୍ନ ବ୍ୟବସାୟୀଙ୍କଠାରୁ ଦର ନେଇ ଓ ମୂଲଚାଲ କରି ସେ ୧୭ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ ଅଧିକ ସଞ୍ଚୟ କରିପାରିଥିଲେ।

ଅଧିକ ଦିନ ଚାଲିବା ଓ ପରିବେଶ ପ୍ରତି ତୁଳନାତ୍ମକ ଭାବେ କମ୍‌ ପ୍ରଭାବ ପକାଇବା କାରଣରୁ ସେ ଲିଥିୟମ୍‌-ଆୟନ୍‌ ବ୍ୟାଟେରୀ ବାଛିଥିଲେ।

ଅକ୍ଷିତଙ୍କ ହିସାବ ଅନୁସାରେ, ଗାଡ଼ିଟି ୫୦ କିଲୋମିଟର ଯିବା ପାଇଁ ପ୍ରାୟ ୨.୪୬ କିଲୋୱାଟ୍‌ ଆୱାର୍‌ ବିଦ୍ୟୁତ୍‌ ଖର୍ଚ୍ଚ କରେ। ଏଥିରୁ ପ୍ରାୟ ୬୩ ପ୍ରତିଶତ ସୋଲାର ଶକ୍ତିରୁ ମିଳିଲେ ବିଦ୍ୟୁତ୍‌ ଖର୍ଚ୍ଚ କିଲୋମିଟର ପିଛା ପ୍ରାୟ ୧୩ ପଇସା ହୋଇଥାଏ। ଦୈନିକ ୭୫ କିଲୋମିଟର ଚାଲିଲେ ଏହି ଖର୍ଚ୍ଚ ପ୍ରାୟ ୨୧ ପଇସା ହୋଇପାରେ।

୧୨ରୁ ଅଧିକ ୱାର୍କସପ୍‌ ଫେରାଇଦେଇଥିଲେ ପ୍ରସ୍ତାବ

ଗାଡ଼ିର ଡିଜାଇନ୍‌ ଓ ହିସାବ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ପରେ ଏହାକୁ ବାସ୍ତବ ରୂପ ଦେବା ପାଇଁ ଅକ୍ଷିତଙ୍କୁ ଅନେକ ସମସ୍ୟାର ସାମ୍ନା କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା। ଗୁରୁଗ୍ରାମ, ଦିଲ୍ଲୀ ଓ ଫରିଦାବାଦର ୧୨ରୁ ଅଧିକ ୱାର୍କସପ୍‌କୁ ଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ କେହି ତାଙ୍କ ପ୍ରକଳ୍ପରେ କାମ କରିବାକୁ ରାଜି ହୋଇନଥିଲେ। ଶେଷରେ ଅରୁଣ ନାମକ ଜଣେ କାରିଗର ଏହି ଗାଡ଼ି ନିର୍ମାଣରେ ସହଯୋଗ କରିବାକୁ ରାଜି ହୋଇଥିଲେ।

ତାଙ୍କ ୱାର୍କସପ୍‌ ଘରଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୩୦ କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଥିବାରୁ ଅକ୍ଷିତଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଥର ଯିବା ପାଇଁ ଯୋଜନା କରିବାକୁ ପଡ଼ୁଥିଲା। ସୋଲାର ପ୍ୟାନେଲ୍‌ର ଆକାର ମେଳ କରିବା, ବ୍ୟାଟେରୀ ସହ ଏହାର ଭୋଲ୍ଟେଜ୍‌ ମେଳାଇବା ଏବଂ ଗାଡ଼ିର ମାଲ୍‌ ରଖିବା ବକ୍ସର ମଜବୁତ୍‌ ତଳ ତିଆରି କରିବା ଭଳି ସମସ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲା।

ସୋଲାର ପ୍ୟାନେଲ୍‌ର ଭୋଲ୍ଟେଜ୍‌ ବ୍ୟାଟେରୀଠାରୁ କମ୍‌ ଥିବାରୁ ପ୍ରଥମେ ଭାବିଥିବା ବକ୍‌ ଚାର୍ଜ କଣ୍ଟ୍ରୋଲର୍‌ କାମ କରିନଥିଲା। ତେଣୁ ଅକ୍ଷିତଙ୍କୁ ବୁଷ୍ଟ୍‌ କଣ୍ଟ୍ରୋଲର୍‌ ଆଧାରରେ ବିଦ୍ୟୁତ୍‌ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଡିଜାଇନ୍‌ ବଦଳାଇବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା।

ସେହିପରି ମାଲ୍‌ ବକ୍ସର ତଳ ଭାଗରେ ପ୍ଲାଇଉଡ୍‌ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ପ୍ରଥମେ ଭାବିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ବର୍ଷାରେ ଏହା ଫୁଲିଯାଇ ନଷ୍ଟ ହେବାର ଆଶଙ୍କା ଥିବାରୁ ଶେଷରେ ପେଣ୍ଟ୍‌ କରାଯାଇଥିବା ଷ୍ଟିଲ୍‌ ସିଟ୍‌ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ।

ଅକ୍ଷିତ କହିଛନ୍ତି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ବିଫଳତାରୁ ସେ ଶିଖିଛନ୍ତି ଯେ କାଗଜରେ ଭୁଲ୍‌ ସୁଧାରିବା ଯେତେ ସହଜ, ବାସ୍ତବରେ ତାହା ସେତେ ସହଜ ନୁହେଁ।

STEM Racing World Finalsରେ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଇଛନ୍ତି ଦକ୍ଷତା

ଅକ୍ଷିତଙ୍କୁ ଏହି ପ୍ରକଳ୍ପରେ ପୂର୍ବ ଅଭିଜ୍ଞତା ମଧ୍ୟ ସହାୟତା କରିଥିଲା। ୨୦୨୫ରେ ସେ ସିଙ୍ଗାପୁରରେ ଆୟୋଜିତ STEM Racing World Finalsରେ Apex Racing ଟିମ୍‌ର ଲିଡ୍‌ ଡିଜାଇନ୍‌ ଓ ମ୍ୟାନୁଫ୍ୟାକ୍ଚରିଂ ଇଞ୍ଜିନିୟର ଥିଲେ। ସେଠାରେ ୮୨ଟି ଟିମ୍‌ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କରି ତାଙ୍କ ଟିମ୍‌ ହାରାହାରି ସମୟ ଆଧାରରେ ସପ୍ତମ ଦ୍ରୁତତମ ସ୍ଥାନ ହାସଲ କରିଥିଲା।

ପୁଅର ଉଦ୍ୟମକୁ ସମର୍ଥନ କରିଥିଲେ ପରିବାର

ଏହି ପ୍ରକଳ୍ପରେ ଅକ୍ଷିତଙ୍କ ବାପା ଅମିତ ଖେରା ଓ ମାଆ କଞ୍ଚନ ଖେରା ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ସହଯୋଗ କରିଥିଲେ। ମାସ ମାସ ଧରି ହିସାବ, ଆଲୋଚନା ଓ ୱାର୍କସପ୍‌ ଯାତ୍ରା ପରେ ଗାଡ଼ିଟି ପ୍ରଥମ ଥର ଚାଲିବା ଆରମ୍ଭ କରିବା ଦେଖି ସେମାନେ ଖୁସି ଓ ଆଶ୍ୱସ୍ତ ହୋଇଥିଲେ।

ଶସ୍ତା ବିକଳ୍ପ ଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଅକ୍ଷିତ ଅଧିକ ଦିନ ଚାଲିବା ଓ ପରିବେଶ ପ୍ରତି କମ୍‌ କ୍ଷତିକାରକ ହେବା ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଲିଥିୟମ୍‌-ଆୟନ୍‌ ବ୍ୟାଟେରୀ ବାଛିଥିଲେ। ଏହି ନିଷ୍ପତ୍ତି ତାଙ୍କ ଦୂରଦୃଷ୍ଟିକୁ ଦର୍ଶାଉଛି ବୋଲି ପରିବାର କହିଛନ୍ତି।

ବ୍ୟବସାୟିକ ଉତ୍ପାଦ ହେବ କି ଏହି ସୋଲାର ଗାଡ଼ି?

ଅକ୍ଷିତ ଏବେ ଏହି ଗାଡ଼ିକୁ ଏକ ପ୍ରୋଟୋଟାଇପ୍‌ ଭାବେ ଦେଖୁଛନ୍ତି। ଏହାକୁ ବଜାରକୁ ଆଣିବା ପୂର୍ବରୁ ବିଭିନ୍ନ ପାଣିପାଗ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଅଧିକ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ତାଙ୍କର ପ୍ରାଥମିକତା। ଗତ ୨ରୁ ୩ ସପ୍ତାହ ଧରି ଏହାର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ପରୀକ୍ଷା ଚାଲିଛି।

ତାଙ୍କ ଆକଳନ ଅନୁସାରେ, ବଡ଼ ପରିମାଣରେ ଗାଡ଼ି ନିର୍ମାଣ କରାଗଲେ ଏହାର ଖର୍ଚ୍ଚ ୧୦ରୁ ୨୦ ପ୍ରତିଶତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କମିପାରେ। ବର୍ତ୍ତମାନର ପ୍ରୋଟୋଟାଇପ୍‌ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ଖୁଚୁରା ବଜାରରୁ କିଣାଯାଇଥିବାରୁ ଉତ୍ପାଦନ ବଢ଼ିଲେ ଖର୍ଚ୍ଚ କମିବାର ସମ୍ଭାବନା ରହିଛି।

ଏହି ଗାଡ଼ିକୁ ଆଗକୁ ନେବା ପାଇଁ ଏକ ଅଟୋମୋବାଇଲ୍‌ କମ୍ପାନୀ ସହ ମିଶି କାମ କରିବାକୁ ଅକ୍ଷିତ ଚାହୁଁଛନ୍ତି। ଗାଡ଼ିର ସୁରକ୍ଷା ପରୀକ୍ଷା, ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ କ୍ଷମତା, ସାର୍ଟିଫିକେସନ୍‌, କମ୍‌ ମୂଲ୍ୟରେ ଉପକରଣ ଯୋଗାଣ ଓ ସର୍ଭିସ୍‌ ନେଟୱର୍କ ତିଆରି କରିବାରେ ଏଭଳି ସହଯୋଗ ଉପକାରୀ ହୋଇପାରିବ।

ତେବେ ଏହି ପ୍ରକଳ୍ପର ମୂଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଅର୍ଥାତ୍‌ କମ୍‌ ମୂଲ୍ୟରେ ଗାଡ଼ି ଉପଲବ୍ଧ କରାଇବା ଯେପରି ବଦଳି ନଯାଏ, ସେଥିପ୍ରତି ଅକ୍ଷିତ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଉଛନ୍ତି। ଏହାକୁ ଏକ ମହଙ୍ଗା ପ୍ରିମିୟମ୍‌ ଉତ୍ପାଦରେ ପରିଣତ କରିବା ତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନୁହେଁ। ସେ ଏହି ଗାଡ଼ିକୁ ଜଣେ ଆବଶ୍ୟକତା ଥିବା ପରିବାରକୁ ଦାନ କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି।

ଆଗକୁ ଆହୁରି ସୋଲାର ଶକ୍ତି ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବ ଗାଡ଼ି

ଅକ୍ଷିତ ଆଗକୁ ଗଣିତର ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି। ବିଶେଷକରି ଗଣିତର ବ୍ୟବହାରିକ ପ୍ରୟୋଗ ଉପରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବାକୁ ତାଙ୍କ ଆଗ୍ରହ ରହିଛି। ଏହା ସହ ଗାଡ଼ିକୁ ଆହୁରି ଅଧିକ ସୌରଶକ୍ତି ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ କରିବା ପାଇଁ ହାଲୁକା ସୋଲାର ସେଲ୍‌, ଉନ୍ନତ ସାମଗ୍ରୀ ଓ ସ୍ମାର୍ଟ ଏନର୍ଜି ମ୍ୟାନେଜମେଣ୍ଟ୍‌ ସିଷ୍ଟମ୍‌ ଉପରେ କାମ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି।

ଭବିଷ୍ୟତରେ ବଦଳାଯାଇପାରୁଥିବା ବ୍ୟାଟେରୀ ଓ ମାଲ୍‌ ପରିବହନ ଗାଡ଼ି ଏବଂ ଇ-ରିକ୍ସା ପାଇଁ ସାଧାରଣ ସୋଲାର ଚାର୍ଜିଂ ପଏଣ୍ଟ୍‌ ତିଆରି କରିବାର ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଯୋଜନା ରହିଛି।

ଯୁବ ଉଦ୍ଭାବକଙ୍କ ପାଇଁ ଅକ୍ଷିତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ହେଉଛି, କାମ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପାଇଁ ସବୁବେଳେ ଉପଯୁକ୍ତ ସାଧନ, ବଡ଼ ଟିମ୍‌ କିମ୍ବା ଉପଯୁକ୍ତ ବୟସକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ। ଆଗ୍ରହ, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ ପରୀକ୍ଷା କରିବାର ମନୋଭାବ ଥିଲେ ଏକ ସାଧାରଣ ଚିନ୍ତାଧାରାକୁ ମଧ୍ୟ ବାସ୍ତବ ଉଦ୍ଭାବନରେ ପରିଣତ କରାଯାଇପାରିବ ।