ହିମାଳୟର ହିମବାହ ଉପରେ ହୋଇଥିବା ନୂଆ ଅଧ୍ୟୟନ ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନର ପ୍ରଭାବକୁ ପୁଣିଥରେ ସାମ୍ନାକୁ ଆଣିଛି। Discover Geoscienceରେ ୧୫ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୦୨୬ରେ ପ୍ରକାଶିତ “Time dependent assessment of glacier recession in the Indian Central Himalaya” ନାମକ ଅଧ୍ୟୟନରେ ଭାରତୀୟ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ହିମାଳୟର ହିମବାହ ପରିବର୍ତ୍ତନର ଦୀର୍ଘମିଆଦୀ ତଥ୍ୟକୁ ସମୀକ୍ଷା କରାଯାଇଛି। ଏହି ଅଧ୍ୟୟନରେ ମନୀଷ ମେହତ୍ତା, ଜ୍ୟୋତି କୁମାରୀ, ଗିରୀଶ ଚନ୍ଦ୍ର କୋଠିୟାରୀ ଓ ଅତୁଲ କୁମାର ପଟିଦାରଙ୍କ ସମେତ ଗବେଷକମାନେ ସାମିଲ ଅଛନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟୟନରେ ସଂଗୃହୀତ ତଥ୍ୟ ଅନୁସାରେ ହିମବାହଗୁଡ଼ିକର ହାରାହାରି ଫ୍ରଣ୍ଟାଲ୍ ରିଟ୍ରିଟ୍ ହାର ୨୩.୨୩ ମିଟର ପ୍ରତିବର୍ଷ। କିନ୍ତୁ ସବୁ ହିମବାହ ସମାନ ହାରରେ ପଛକୁ ହଟୁନାହାନ୍ତି। ଟିହରି ଗଡ଼ୱାଲର ଭାଗୀରଥୀ ଉପତ୍ୟକାର ଖାତଲିଂ ହିମବାହ ପ୍ରାୟ ୮୮ ମିଟର ପ୍ରତିବର୍ଷ ହାରରେ ପଛକୁ ହଟିଥିବା ରେକର୍ଡ ହୋଇଛି। ଏହି ହିମବାହ ୧୯୬୫ରୁ ୨୦୧୪ ମଧ୍ୟରେ ୪ କିଲୋମିଟରରୁ ଅଧିକ ପଛକୁ ହଟିଥିବା ଅଧ୍ୟୟନରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି।

ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ, ମୋଟା ବରଫ ଉପରିଭାଗରେ ଜମିଥିବା ପଥର ଓ ମାଟିର ଆବରଣ ଥିବା କେତେକ ହିମବାହର ପଛକୁ ହଟିବା ହାର ତୁଳନାମୂଳକ ଭାବେ କମ୍। ଅଧ୍ୟୟନରେ ଭାଗୀରଥୀ ଓ ସତୋପନ୍ଥ ଭଳି କେତେକ ହିମବାହର ହାର ପ୍ରାୟ ୩.୭ ମିଟର ପ୍ରତିବର୍ଷ ଥିବା ଦର୍ଶାଯାଇଛି। ଗବେଷକମାନଙ୍କ ଅନୁସାରେ, ଏହି ମୋଟା ମଲବା ଆବରଣ କିଛି ପରିମାଣରେ ଇନସୁଲେସନ୍ ଭଳି କାମ କରି ଉପରିଭାଗର ବରଫ ତରଳିବାକୁ ଧୀର କରିପାରେ।

ପିଥୋରାଗଡ଼ର ମିଲାମ ହିମବାହ ସମ୍ପର୍କରେ ମଧ୍ୟ ଗବେଷଣାରେ ଚିନ୍ତାଜନକ ତଥ୍ୟ ରହିଛି। ପୂର୍ବ ଅଧ୍ୟୟନକୁ ସମୀକ୍ଷା କରି ଏହି ରିଭ୍ୟୁରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୦୪ରୁ ୨୦୧୪ ମଧ୍ୟରେ ମିଲାମ ହିମବାହ ପ୍ରାୟ ୪୮୦ ମିଟର ପଛକୁ ହଟିଥିଲା ଏବଂ ଏହାର ସାମ୍ନା ଅଞ୍ଚଳରେ ପ୍ରାୟ ୪୭ଟି ହିମବାହ ହ୍ରଦ ବିକଶିତ ହୋଇଥିବା ରିପୋର୍ଟ ହୋଇଛି।

ଆଉ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେଉଛି **Equilibrium Line Altitude (ELA)**ର ଉଚ୍ଚତା ବୃଦ୍ଧି। କେତେକ ହିମାଳୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ୨୦୦୦ ପରଠାରୁ ଏହା ପ୍ରାୟ ୫୦୦ ମିଟର ଉପରକୁ ଉଠିଥିବା ବିଭିନ୍ନ ଅଧ୍ୟୟନରେ ଦେଖାଯାଇଛି। ELA ହେଉଛି ସେହି ସୀମା ଯେଉଁଠାରେ ହିମବାହରେ ନୂଆ ବରଫ ସଞ୍ଚୟ ଓ ବରଫ ତରଳିବାର ଅଞ୍ଚଳ ପରସ୍ପରକୁ ବିଭକ୍ତ କରେ। ELA ଉପରକୁ ଉଠିବାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ହିମବାହ ପାଇଁ ନୂଆ ବରଫ ସଞ୍ଚୟର ଅଞ୍ଚଳ କମିବାର ସମ୍ଭାବନା।

ଗବେଷଣାରେ ହିମବାହ ପଛକୁ ହଟିବାର ପ୍ରମୁଖ କାରଣ ଭାବେ ବାୟୁମଣ୍ଡଳୀୟ ଉଷ୍ମତା ବୃଦ୍ଧି ଓ ବର୍ଷା/ତୁଷାରପାତର ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି। ଏଥିସହ ହିମବାହର ଆକାର, ଢାଲ, ଦିଗ, ଉଚ୍ଚତା ଓ ମଲବା ଆବରଣ ଭଳି ସ୍ଥାନୀୟ କାରକ ମଧ୍ୟ ଏହାର ପଛକୁ ହଟିବା ହାରକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରୁଛି।

ଗବେଷଣାରେ ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନର ଜଳସମ୍ପଦ ଓ ହିମବାହଜନିତ ବିପଦ ଉପରେ ପ୍ରଭାବ ଥିବାରୁ ଦୀର୍ଘମିଆଦୀ ନିରୀକ୍ଷଣର ଆବଶ୍ୟକତା ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଛି। ଉପଗ୍ରହ ତଥ୍ୟ, SAR ରାଡାର, ଡିଜିଟାଲ୍ ଏଲିଭେସନ୍ ମଡେଲ୍ ଓ କ୍ଷେତ୍ର ସର୍ବେକ୍ଷଣ ଭଳି ପ୍ରଯୁକ୍ତି ମାଧ୍ୟମରେ ହିମବାହର ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ନିୟମିତ ଭାବେ ଅନୁଧ୍ୟାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ବୋଲି ଅଧ୍ୟୟନ ସୂଚାଇଛି।