ବିଶ୍ୱର ଅନ୍ୟତମ ଲୋକପ୍ରିୟ କାହାଣୀକାର ତଥା ବ୍ରିଟିଶ ଲେଖକ ଜେଫ୍ରି ଆର୍ଚରଙ୍କ ପରଲୋକ ପରେ ତାଙ୍କ ସାହିତ୍ୟିକ ଯାତ୍ରାକୁ ନେଇ ଚର୍ଚ୍ଚା ଜୋର ଧରିଛି। ଆର୍ଚର ୮୬ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଅକ୍ଟୋବର ୫, ୨୦୨୬ରେ ନିଜ ଘରେ ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପରଲୋକ ଗମନ କରିଥିଲେ। ସେତେବେଳେ ସେ ତାଙ୍କ ଲେଖାଲେଖି ଜାରି ରଖିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଶେଷ ଉପନ୍ୟାସ Adam & Eve ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁର ଠିକ୍ ପରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା। 

ଆର୍ଚରଙ୍କ ଲେଖା ଭାରତୀୟ ପାଠକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଶେଷ ଲୋକପ୍ରିୟ ଥିଲା। Kane and Abel, Not a Penny More, Not a Penny Less ଏବଂ The Clifton Chronicles ଭଳି କୃତି ତାଙ୍କୁ ଭାରତରେ ଏକ ବିଶାଳ ପାଠକବର୍ଗ ଦେଇଥିଲା। ତାଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ଭାବେ ୩୦୦ ନିୟୁତରୁ ଅଧିକ କପି ବିକ୍ରି ହୋଇଥିବା ଜଣାପଡ଼ିଛି। 

ଭାରତ ପ୍ରତି ଆର୍ଚରଙ୍କର ଏକ ବିଶେଷ ଆକର୍ଷଣ ଥିଲା। ଏକ ସାକ୍ଷାତକାରରେ ସେ ଭାରତୀୟ ପାଠକଙ୍କ ଭଲପାଇବାର ଏକ ରୋଚକ ଘଟଣା କହିଥିଲେ। ମୁମ୍ବାଇରେ ଜଣେ ଛୋଟ ପିଲା ତାଙ୍କ କାର୍‌ର ଝରକା ପାଖକୁ ଆସି ତାଙ୍କର ନୂଆ ପୁସ୍ତକ ବିକ୍ରି କରିବାକୁ ଚାହିଥିଲା। ପିଲାଟି ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଥିଲା—ସେ ‘ଲାଟେଷ୍ଟ ଜେଫ୍ରି ଆର୍ଚର’ ପୁସ୍ତକ ଚାହୁଁଛନ୍ତି କି? ଏହାର ଉତ୍ତରରେ ଆର୍ଚର ମଜାକରେ କହିଥିଲେ, “I am the latest Jeffrey Archer.”

ଭାରତରେ ତାଙ୍କ ଲୋକପ୍ରିୟତା କେତେ ଅଧିକ ଥିଲା, ତାହା ଏହି ଘଟଣାରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୁଏ। ଜୟପୁର ଲିଟେରେଚର ଫେଷ୍ଟିଭାଲରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ବହୁ ସଂଖ୍ୟାରେ ପାଠକ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ। ସେ ଭାରତୀୟ ଲେଖକ ଆର୍‌.କେ. ନାରାୟଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଖୁବ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ନୋବେଲ ପୁରସ୍କାର ମିଳିବା ଉଚିତ ଥିଲା ବୋଲି କହିଥିଲେ। 

ଆର୍ଚରଙ୍କ ଜୀବନ କେବଳ ସାହିତ୍ୟରେ ସୀମିତ ନଥିଲା। ସେ ବ୍ରିଟିଶ ରାଜନୀତିରେ ମଧ୍ୟ ସକ୍ରିୟ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଜୀବନରେ ଆର୍ଥିକ ସଙ୍କଟ, ରାଜନୈତିକ ବିବାଦ ଏବଂ ଜେଲ୍ ଯିବା ଭଳି ଘଟଣା ମଧ୍ୟ ଘଟିଥିଲା। ୨୦୦୧ରେ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେବା ମାମଲାରେ ସେ ଦୋଷୀ ସାବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇ ଜେଲ୍ ଯାଇଥିଲେ। ଜେଲ୍‌ରେ ଥିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଲେଖାଲେଖି ଜାରି ରଖିଥିଲେ ଏବଂ A Prison Diary ଲେଖିଥିଲେ। 

ସଫଳତା ଓ ବିବାଦରେ ଭରିଥିବା ଜୀବନ ପରେ ମଧ୍ୟ ଜେଫ୍ରି ଆର୍ଚର ଜଣେ ‘ମାଷ୍ଟର ଷ୍ଟୋରିଟେଲର’ ଭାବେ ବିଶ୍ୱ ସାହିତ୍ୟରେ ନିଜର ଛାପ ଛାଡ଼ି ଯାଇଛନ୍ତି। ବିଶେଷକରି ଭାରତୀୟ ପାଠକଙ୍କ ସ୍ମୃତିରେ ତାଙ୍କ ଉପନ୍ୟାସଗୁଡ଼ିକର ସ୍ଥାନ ଦୀର୍ଘଦିନ ରହିବ।