୧୯୭୭ ମସିହାରେ ଧୀରୁଭାଇ ଅମ୍ବାନୀଙ୍କ Reliance Textile Industries ପବ୍ଲିକ୍ ଇସ୍ୟୁ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରାୟ ୨.୮ କୋଟି ଟଙ୍କା ଉଠାଇଥିଲା। ଏହି IPOରେ ପ୍ରାୟ ୫୮,୦୦୦ ନିବେଶକ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଇସ୍ୟୁଟି ପ୍ରାୟ ୭ ଗୁଣ ସବ୍ସ୍କ୍ରାଇବ୍ ହୋଇଥିଲା। ଏହା ଭାରତରେ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇକ୍ୱିଟି ନିବେଶର ସଂସ୍କୃତିକୁ ବଢ଼ାଇବାରେ ବଡ଼ ଭୂମିକା ନେଇଥିଲା। 

ସେତେବେଳେ Relianceର ମୁଖ୍ୟ ବ୍ୟବସାୟ ଥିଲା ଟେକ୍ସଟାଇଲ୍ ଏବଂ Vimal ବ୍ରାଣ୍ଡ। ଧୀରୁଭାଇ ଅମ୍ବାନୀ କେବଳ ବ୍ୟାଙ୍କ ଓ ପାରମ୍ପରିକ ଅର୍ଥସାହାଯ୍ୟ ଉପରେ ନିର୍ଭର ନକରି ସାଧାରଣ ନିବେଶକଙ୍କଠାରୁ ପୁଞ୍ଜି ସଂଗ୍ରହ କରିବାର ରଣନୀତି ଆପଣାଇଥିଲେ। ଶେୟରହୋଲ୍ଡରମାନଙ୍କୁ କମ୍ପାନୀର ବିକାଶର ଅଂଶୀଦାର ଭାବେ ଦେଖିବାର ଧାରଣା Relianceର ନିବେଶକ ଭିତ୍ତିକୁ ଆହୁରି ମଜବୁତ କରିଥିଲା। 

୧,୦୦୦ ଟଙ୍କାରୁ ୫୦,୦୦୦ ଟଙ୍କାର କାହାଣୀ: India Today Magazineର ୧୯୮୫ର ଏକ ବିଶ୍ଳେଷଣ ଅନୁସାରେ, ୧୯୭୭ରେ Relianceରେ ୧,୦୦୦ ଟଙ୍କା ଲଗାଇଥିବା ନିବେଶକଙ୍କୁ ସେତେବେଳକୁ ପ୍ରାୟ ୩,୯୩୭ ଟଙ୍କା ଡିଭିଡେଣ୍ଡ ମିଳିଥିଲା ଏବଂ ଶେୟରର ବଜାର ମୂଲ୍ୟ ୫୦,୦୦୦ ଟଙ୍କାରୁ ଅଧିକ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ଅର୍ଥାତ୍ ମୂଳ ନିବେଶର ୫୦ ଗୁଣରୁ ଅଧିକ ବଜାର ମୂଲ୍ୟ—ଡିଭିଡେଣ୍ଡକୁ ଅଲଗା ରଖି। 

ଏହି ସଫଳତା ପରେ Reliance ଟେକ୍ସଟାଇଲ୍‌ରୁ ପେଟ୍ରୋକେମିକାଲ୍ସ, ଏନର୍ଜି, ରିଟେଲ୍ ଓ ଟେଲିକମ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାର କରିଥିଲା। ୨୦୧୬ରେ ମୁକେଶ ଅମ୍ବାନୀଙ୍କ Jio ଟେଲିକମ୍ ସେବାର ବାଣିଜ୍ୟିକ ଲଞ୍ଚ ହୋଇଥିଲା। ଏବେ Jio Platforms ପ୍ରାୟ ୫ ଦଶନ୍ଧି ପରେ ପୁଣି ଭାରତୀୟ ପବ୍ଲିକ୍ ମାର୍କେଟ୍‌ରେ ବଡ଼ ପଦକ୍ଷେପ ନେଉଛି। 

Jio Platformsର IPOର ଆକାର ୩୦,୨୧୩ କୋଟି ଟଙ୍କା ରହିଛି ଏବଂ ଏହାର ପ୍ରାଇସ୍ ବ୍ୟାଣ୍ଡ ପ୍ରତି ଶେୟର ୧,୦୬୫ରୁ ୧,୧୧୯ ଟଙ୍କା ରହିଛି। ଇସ୍ୟୁଟି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ fresh equity shares ନେଇ ଗଠିତ। ରିପୋର୍ଟ ଅନୁସାରେ, ଏହା ଭାରତର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ IPO ହେବାକୁ ଯାଉଛି। 

ଏହି IPO ଖୋଲିବାର ପ୍ରଥମ ୧୦୦ ମିନିଟ୍‌ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସବ୍ସ୍କ୍ରାଇବ୍ ହୋଇଯାଇଥିବା ମଧ୍ୟ India Today ରିପୋର୍ଟ କରିଛି। ଏହା ଭାରତର ବଡ଼ IPOଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ରୁତତମ ସବ୍ସ୍କ୍ରିପସନ୍‌ର ଏକ ଉଦାହରଣ ହୋଇଛି। 

ତେଣୁ ଏବେ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ—୧୯୭୭ରେ Reliance ଯେପରି ସାଧାରଣ ନିବେଶକଙ୍କ ପାଇଁ ସମ୍ପତ୍ତି ସୃଷ୍ଟିର ଗଳ୍ପ ଲେଖିଥିଲା, Jio କି ୨୦୨୬ରେ ସେହି ଇତିହାସକୁ ପୁଣି ଦୋହରାଇପାରିବ? ଏହାର ଉତ୍ତର ଆଗାମୀ ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକର ବ୍ୟବସାୟିକ ପ୍ରଦର୍ଶନ ଓ ଶେୟର ମାର୍କେଟ୍ ରିଟର୍ନ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବ।