ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ: ଭାରତରେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ହ୍ରାସକୁ ନେଇ ଏକ ନୂଆ ଆକଳନ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଛି। ବିଶ୍ୱ ବ୍ୟାଙ୍କର ଆକଳନ ଅନୁସାରେ, ଦିନକୁ ୪.୨୦ ଡଲାରର ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ସୀମାକୁ ଆଧାର କରି ଦେଖିଲେ ଭାରତର ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ହାର ୨୦୨୬ରେ ୧୪.୨ ପ୍ରତିଶତ ଥିବାବେଳେ ୨୦୨୮ ସୁଦ୍ଧା ଏହା ୧୨.୧ ପ୍ରତିଶତକୁ ହ୍ରାସ ପାଇପାରେ।

୨୦୧୧ରୁ ୨୦୨୩ ମଧ୍ୟରେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟରେ ବଡ଼ ହ୍ରାସ

ବିଶ୍ୱ ବ୍ୟାଙ୍କର ତଥ୍ୟ ଅନୁସାରେ, ଦିନକୁ ୪.୨୦ ଡଲାର ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ସୀମା ଆଧାରରେ ଭାରତରେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟରେ ରହୁଥିବା ଜନସଂଖ୍ୟାର ଅନୁପାତ ୨୦୧୧ରେ ୫୭.୭ ପ୍ରତିଶତ ଥିବାବେଳେ ୨୦୨୩ରେ ଏହା ୧୬.୧ ପ୍ରତିଶତକୁ ହ୍ରାସ ପାଇଥିଲା। ଏହି ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ଆନୁମାନିକ ୪୯.୬ କୋଟି ଲୋକ ଏହି ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ସୀମାରୁ ଉପରକୁ ଉଠିଥିବା ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି।

ସେହିପରି ଦିନକୁ ୩ ଡଲାରର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ସୀମା ଅନୁସାରେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ହାର ୨୦୧୧ରେ ୨୭.୧ ପ୍ରତିଶତ ଥିବାବେଳେ ୨୦୨୩ରେ ୨.୬ ପ୍ରତିଶତକୁ ହ୍ରାସ ପାଇଥିଲା।

ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ହ୍ରାସର ପ୍ରମୁଖ କାରଣ

ବିଶ୍ୱ ବ୍ୟାଙ୍କ ଅନୁସାରେ, ଉପଭୋଗ ବୃଦ୍ଧି, ନିଯୁକ୍ତି ସୁଯୋଗରେ ବୃଦ୍ଧି—ବିଶେଷକରି ମହିଳାଙ୍କ ନିଯୁକ୍ତି—ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ସବ୍‌ସିଡି ସମେତ ସାମାଜିକ ସହାୟତା ଯୋଜନା ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ହ୍ରାସରେ ଭୂମିକା ନେଇଛି।

୨୦୧୭ରୁ ୨୦୨୩ ମଧ୍ୟରେ ଭାରତରେ ପ୍ରାୟ ୧୩.୪ କୋଟି ନିଯୁକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିବା ରିପୋର୍ଟରେ ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି। ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳର ମହିଳାମାନେ ଦରମାଭିତ୍ତିକ କାମରେ ଯୋଗଦେବା ଫଳରେ ଅନେକ ପରିବାରରେ ଆୟକାରୀ ସଦସ୍ୟଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ବଢ଼ିଛି।

ଆୟ ଅସମାନତା ଏବେ ବି ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ

ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ହ୍ରାସ ସତ୍ତ୍ୱେ ଦେଶରେ ଆୟ ଅସମାନତା ଏବେ ବି ଚିନ୍ତାର ବିଷୟ। ବିଶ୍ୱ ବ୍ୟାଙ୍କ ଅନୁସାରେ, ୨୦୨୩ରେ ସର୍ବାଧିକ ଆୟ କରୁଥିବା ଶ୍ରମିକଙ୍କ ଶୀର୍ଷ ୧୦ ପ୍ରତିଶତ ଗୋଷ୍ଠୀର ମଧ୍ୟମ ଆୟ, ସର୍ବନିମ୍ନ ଆୟ କରୁଥିବା ୧୦ ପ୍ରତିଶତ ଗୋଷ୍ଠୀର ମଧ୍ୟମ ଆୟଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୧୩ ଗୁଣ ଅଧିକ ଥିଲା।

ଏହା ସହିତ ଯୁବ ବେକାରୀ, ସ୍ଥିର ଆୟର ଅଭାବ ଓ କମ୍ ଉତ୍ପାଦନଶୀଳ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷେତ୍ରରେ ନିଯୁକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି ଭଳି ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ମଧ୍ୟ ରହିଛି।

ମୋଟାମୋଟି ଭାବେ, ଭାରତରେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ହ୍ରାସରେ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଅଗ୍ରଗତି ହୋଇଥିବା ବିଶ୍ୱ ବ୍ୟାଙ୍କର ତଥ୍ୟ ଦର୍ଶାଉଛି। ତେବେ ଏହି ଅଗ୍ରଗତିକୁ ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ କରିବା ପାଇଁ ଉତ୍ପାଦନଶୀଳ ନିଯୁକ୍ତି, ଉନ୍ନତ ଆୟ ଓ ସାମାଜିକ ସୁରକ୍ଷାକୁ ଆହୁରି ମଜବୁତ କରିବା ଜରୁରୀ।